Srimad Bhagavatam — Dvadasha Skandha, Shloka 11
Mārkaṇḍeya Ṛṣi Meets Lord Śiva: Devotee as Living Tīrtha and the Lord’s Māyā
आत्मन्यपि शिवं प्राप्तं तडित्पिङ्गजटाधरम् । त्र्यक्षं दशभुजं प्रांशुमुद्यन्तमिव भास्करम् ॥ ११ ॥ व्याघ्रचर्माम्बरं शूलधनुरिष्वसिचर्मभि: । अक्षमालाडमरुककपालं परशुं सह ॥ १२ ॥ बिभ्राणं सहसा भातं विचक्ष्य हृदि विस्मित: । किमिदं कुत एवेति समाधेर्विरतो मुनि: ॥ १३ ॥
ātmany api śivaṁ prāptaṁ taḍit-piṅga-jaṭā-dharam try-akṣaṁ daśa-bhujaṁ prāṁśum udyantam iva bhāskaram
શ્રી માર્કંડેયે પોતાના હૃદયમાં અચાનક ભગવાન શિવને પ્રગટ થયેલા જોયા. તેમની જટાઓ વીજળી જેવી સુવર્ણવર્ણી હતી; તેઓ ત્રિનેત્ર, દશભુજ અને ઊંચા દેહવાળા, ઉગતા સૂર્ય સમા તેજસ્વી હતા. તેમણે વ્યાઘ્રચર્મ ધારણ કર્યું હતું અને ત્રિશૂલ, ધનુષ, બાણ, ખડ્ગ, ઢાલ, જપમાળા, ડમરુ, કપાલ અને પરશુ ધારણ કર્યા હતા. આ જોઈ મુનિ આશ્ચર્યથી સમાધિમાંથી બહાર આવી વિચારે—“આ કોણ છે અને ક્યાંથી આવ્યો?”