Shloka 1
Utthāna Ceremony, Śakaṭa-bhañga, Tṛṇāvarta-vadha, and the Vision of the Universe in Kṛṣṇa’s Mouth
श्रीराजोवाच येन येनावतारेण भगवान् हरिरीश्वर: । करोति कर्णरम्याणि मनोज्ञानि च न: प्रभो ॥ १ ॥ यच्छृण्वतोऽपैत्यरतिर्वितृष्णा सत्त्वं च शुद्ध्यत्यचिरेण पुंस: । भक्तिर्हरौ तत्पुरुषे च सख्यं तदेव हारं वद मन्यसे चेत् ॥ २ ॥
śrī-rājovāca yena yenāvatāreṇa bhagavān harir īśvaraḥ karoti karṇa-ramyāṇi mano-jñāni ca naḥ prabho
શ્રીરાજાએ કહ્યું—હે પ્રભુ! ભગવાન હરિ ઈશ્વર જે જે અવતારમાં જે જે લીલાઓ કરે છે, તે અમારા કાનને અને મનને અતિ રમ્ય લાગે છે. તે લીલાઓ સાંભળતાં જ અરુચિ અને વિષયતૃષ્ણા દૂર થાય છે અને થોડા સમયમાં ચિત્ત શુદ્ધ થાય છે. ત્યાર પછી હરિમાં ભક્તિ, તેમના ભક્તોમાં સખ્ય અને પરમ પુરુષમાં આસક્તિ જન્મે છે. તમે યોગ્ય માનો તો કૃપા કરીને તે લીલાઓ વર્ણવો.
As stated in the Prema-vivarta:
FAQs
Because the Lord’s avatāra-līlās are spiritually potent—delightful to hear and able to absorb the mind—so hearing them nourishes devotion.
Parīkṣit, facing imminent death, seeks the essence of spiritual practice; he requests Śukadeva to narrate the Lord’s incarnations and deeds as the sure path of God-centered remembrance.
Set a daily routine of listening/reading Bhagavatam with attention; replace distracting media with sacred narration so the mind naturally turns toward devotion.