Srimad Bhagavatam — Dashama Skandha, Shloka 35
Brahmā’s Prayers to Lord Kṛṣṇa (Brahmā-stuti) and the Restoration of Vraja’s Lunch Pastime
एषां घोषनिवासिनामुत भवान् किं देव रातेति न- श्चेतो विश्वफलात् फलं त्वदपरं कुत्राप्ययन् मुह्यति । सद्वेषादिव पूतनापि सकुला त्वामेव देवापिता यद्धामार्थसुहृत्प्रियात्मतनयप्राणाशयास्त्वत्कृते ॥ ३५ ॥
eṣāṁ ghoṣa-nivāsinām uta bhavān kiṁ deva rāteti naś ceto viśva-phalāt phalaṁ tvad-aparaṁ kutrāpy ayan muhyati sad-veṣād iva pūtanāpi sa-kulā tvām eva devāpitā yad-dhāmārtha-suhṛt-priyātma-tanaya-prāṇāśayās tvat-kṛte
હે દેવ! વ્રજના ગોપવાસીઓને તમે જ સર્વ વરદાનનું પરમ ફળ આપો છો; તમારા સિવાય બીજું ફળ ક્યાં મળશે—એ વિચારતાં મારું મન મોહીત થાય છે. પૂતનાએ પણ ભક્તનો વેશ ધારણ કરીને તમને જ પ્રાપ્ત કર્યા; તો જે વ્રજભક્તોએ ઘર, ધન, મિત્ર, પ્રિયજન, દેહ, સંતાન, પ્રાણ અને હૃદય બધું જ તમારા માટે અર્પણ કર્યું છે, તેમને તમે હવે શું આપશો?
FAQs
This verse says their hearts do not seek any result apart from Kṛṣṇa Himself; for them He is everything—home, wealth, friend, beloved, self, child, life, and refuge—showing the pinnacle of exclusive devotion (ananya-bhakti).
Brahmā highlights Kṛṣṇa’s astonishing mercy: even Pūtanā, who came with harmful intent, attained a motherly position by His acceptance—so the reward for the loving Vrajavāsīs is beyond measure.
Make devotion single-pointed: instead of chasing many “fruits” (status, control, recognition), center life on remembrance and service to God as the primary goal and shelter.