Shloka 2
Aghāsura-vadha: The Killing and Deliverance of Aghāsura
तेनैव साकं पृथुका: सहस्रश: स्निग्धा: सुशिग्वेत्रविषाणवेणव: । स्वान् स्वान् सहस्रोपरिसङ्ख्ययान्वितान् वत्सान् पुरस्कृत्य विनिर्ययुर्मुदा ॥ २ ॥
tenaiva sākaṁ pṛthukāḥ sahasraśaḥ snigdhāḥ suśig-vetra-viṣāṇa-veṇavaḥ svān svān sahasropari-saṅkhyayānvitān vatsān puraskṛtya viniryayur mudā
ત્યારે તેમના સાથે સૈકડો-હજારો ગોપબાળકો પણ નીકળ્યા. તેઓ સ્નેહભર્યા અને સુંદર હતા; તેમની પાસે ભોજનની થેલીઓ, શિંગના વાદ્યો, વેણુઓ અને વાછરડાં હાંકવા માટે લાકડીઓ હતી. પોતાના-પોતાના હજારો વાછરડાં આગળ રાખીને તેઓ આનંદથી ગયા।
FAQs
It describes Kṛṣṇa going out with thousands of affectionate cowherd boys, each leading his own calves, as they joyfully set off for grazing—highlighting the sweetness of Kṛṣṇa’s Vraja-līlā.
Śukadeva Gosvāmī speaks this verse to King Parīkṣit while narrating Kṛṣṇa’s childhood pastimes in Vṛndāvana.
It encourages cultivating simple, affectionate companionship centered on Kṛṣṇa—bringing joy through devotional remembrance and sincere community in daily life.