Shloka 6
Lakṣmī’s Emergence, Dhanvantari, and the Advent of Mohinī-mūrti
कौस्तुभाख्यमभूद् रत्नं पद्मरागो महोदधे: । तस्मिन् मणौ स्पृहां चक्रे वक्षोऽलङ्करणे हरि: । ततोऽभवत् पारिजात: सुरलोकविभूषणम् । पूरयत्यर्थिनो योऽर्थै: शश्वद् भुवि यथा भवान् ॥ ६ ॥
kaustubhākhyam abhūd ratnaṁ padmarāgo mahodadheḥ tasmin maṇau spṛhāṁ cakre vakṣo-’laṅkaraṇe hariḥ
પછી મહોદધિમાંથી કૌસ્તુભમણિ અને પદ્મરાગમણિ નામનાં પ્રસિદ્ધ રત્નો ઉત્પન્ન થયા. પોતાના વક્ષસ્થળને અલંકૃત કરવા ભગવાન હરિએ તેમને મેળવવાની ઇચ્છા કરી. ત્યારબાદ પારિજાત વૃક્ષ પ્રગટ થયું—સ્વર્ગલોકનું ભૂષણ. હે રાજા, જેમ તમે પૃથ્વી પર યાચકોની ઇચ્છાઓ પૂર્ણ કરો છો, તેમ પારિજાત સૌની કામનાઓ સદા પૂર્ણ કરે છે।
FAQs
In the churning of the Milk Ocean, the Kaustubha gem emerges as a divine treasure, and Lord Hari chooses it as an ornament for His chest, marking it as supremely auspicious and closely associated with Vishnu.
Śukadeva describes that Hari wished the Kaustubha as His chest-ornament, highlighting Vishnu’s role as the rightful shelter and enjoyer of the purest products of sacrifice and cosmic endeavor (like Samudra Manthan).
The pārijāta is described as fulfilling the desires of seekers; the verse uses it to praise a responsible leader who consistently helps petitioners—encouraging us to cultivate generosity, reliability, and service-mindedness.