Shloka 20
Kūrma Supports Mandara; Hālahala Appears; Śiva Becomes Nīlakaṇṭha
विलोक्य तं देववरं त्रिलोक्या भवाय देव्याभिमतं मुनीनाम् । आसीनमद्रावपवर्गहेतो- स्तपो जुषाणं स्तुतिभि: प्रणेमु: ॥ २० ॥
vilokya taṁ deva-varaṁ tri-lokyā bhavāya devyābhimataṁ munīnām āsīnam adrāv apavarga-hetos tapo juṣāṇaṁ stutibhiḥ praṇemuḥ
દેવતાઓએ કૈલાસ પર્વતના શિખરે ભવાની સહિત આસનસ્થ દેવશ્રેષ્ઠ મહાદેવને જોયા; તેઓ ત્રિલોકના કલ્યાણ માટે તપમાં લીન હતા. મુક્તિ ઇચ્છતા મુનિઓ તેમની ઉપાસના કરતા; દેવતાઓએ સ્તુતિઓ સાથે આદરપૂર્વક પ્રણામ કર્યા।
FAQs
Because they recognize Śiva as the exalted deva revered across the three worlds, dear to sages and Devī, and they approach him with stuti and pranāma while he is engaged in tapasya for liberation.
'Apavarga-hetoḥ' means “for the purpose of liberation (mokṣa),” indicating that Lord Śiva is absorbed in austerity aimed at spiritual freedom.
It teaches respectful approach to saintly and divine personalities—seeking shelter with humility, offering sincere prayers, and valuing tapasya (disciplined spiritual practice) as a path toward inner freedom.