Shloka 2
The Future Manus and the Avatāras in Their Manvantaras
इक्ष्वाकुर्नभगश्चैव धृष्ट: शर्यातिरेव च । नरिष्यन्तोऽथ नाभाग: सप्तमो दिष्ट उच्यते ॥ २ ॥ तरूषश्च पृषध्रश्च दशमो वसुमान्स्मृत: । मनोर्वैवस्वतस्यैते दशपुत्रा: परन्तप ॥ ३ ॥
ikṣvākur nabhagaś caiva dhṛṣṭaḥ śaryātir eva ca nariṣyanto ’tha nābhāgaḥ saptamo diṣṭa ucyate
હે રાજા પરીક્ષિત! વૈવસ્વત મનુના દસ પુત્રોમાં ઇક્ષ્વાકુ, નભગ, ધૃષ્ટ, શર્યાતિ, નરિષ્યંત અને નાભાગ છે. સાતમો પુત્ર ‘દિષ્ટ’ કહેવાય છે. પછી તરૂષ અને પૃષધ્ર, અને દસમો પુત્ર ‘વસુમાન’ તરીકે સ્મરાય છે.
FAQs
This verse lists Ikṣvāku, Nabhaga, Dhṛṣṭa, Śaryāti, Nariṣyanta, Nābhāga, and identifies Diṣṭa as the seventh.
He situates the Lord’s pastimes and dharma within sacred history, showing how saintly kings and dynasties arise under divine arrangement.
They remind readers that human life is part of a larger sacred continuum—encouraging responsibility, dharma, and devotion rather than ego-centered identity.