Mantra 5
Sukta 1
तदू षु ते महत् पृथुज्मन् नमः कविः काव्येन कृणोमि । यत् सम्यञ्चावभियन्तावभि क्षामत्रा मही रोधचक्रे वावृधेते
tád ū́ ṣú te mahát pṛthujmán námaḥ kavíḥ kā́vyena kṛṇomi | yát samyáñcāv abhiyántāv abhí kṣā́m átra mahī́ ródhacakre vāvṛdhéte |
That great (deed) of thine, O wide-domain, homage!—the Seer with poetic craft I perform. When the two, converging, advancing upon the earth, here the Great One made a ring of barrier, they twain waxed strong.
હે વિશાળ ક્ષેત્રવાળા, તારો તે મહાન, વિસ્તૃત (કાર્ય)—નમસ્કાર! કવિ હું કાવ્યકૌશલ્યથી તેને સિદ્ધ કરું છું. જ્યારે તે બે, એકસાથે મળતાં, ધરતી પર આગળ વધતાં, અહીં મહાનીએ અવરોધનું વલય રચ્યું—ત્યારે તે બંને બળવાન બન્યાં.
Rishi: Kavi (self-referential ritual speaker; hymn tradition Atharvanic)
Devata: Mahī (Earth/Great Power) and paired protectors (dual agents)
Chandas: Triṣṭubh-like
{"primary_rasa":"shanta","secondary_rasa":"vira","emotional_arc":"Homage and composure → decisive boundary-making → strengthened guardianship.","listener_experience":"A sense of enclosure, safety, and readiness; calm confidence rather than aggression.","intensity":6}