यं वा मन्येत यथाहमाश्रयेप्सुरेवमसौ विनयेप्सुराभिगामिकगुणयुक्तः इति द्रव्यप्रकृतिहीनमप्येनमाश्रयेत न त्वेवानात्मसंपन्नम् ॥ कZ_०५.४.०२ ॥
yaṃ vā manyeta yathāham āśrayepsur evam asau vinayepsur ābhigāmikaguṇayuktaḥ iti dravyaprakṛtihīnam apy enam āśrayeta na tvevānātmasaṃpannam
અથવા જો કોઈ એમ માને—‘જેમ હું આશ્રય ઈચ્છું છું, તેમ તે પણ વિનય/શિસ્ત ઈચ્છે છે અને તેમાં આકર્ષક, સહેલાઈથી મળતા ગુણ છે’—તો સંપત્તિ અને રાજ્ય-અંગો ન હોવા છતાં પણ તેને આશ્રય કરી શકાય; પરંતુ વ્યક્તિગત ગુણવિહિનને કદી નહીં.
Character and receptivity to discipline (vinaya) are prioritized; resource deficits can be remedied, but a deficient ‘ātma’ is disqualifying.