Adhyaya 200
Dīpadāna-vrata (The Vow of Offering Lamps)
ભગવાન અગ્નિ દીપદાન-વ્રતને ભુક્તિ અને મુક્તિ આપનારું કહે છે. દેવાલયમાં અથવા બ્રાહ્મણના ગૃહમાં એક વર્ષ સુધી દીવો અર્પણ કરી પ્રજ્વલિત કરવાથી સર્વસમૃદ્ધિ મળે છે; ખાસ કરીને ચાતુર્માસ્ય અને કાર્તિકમાં તેનું પુણ્ય અતિશ્રેષ્ઠ છે, વિષ્ણુલોકપ્રાપ્તિ અને સ્વર્ગીય ભોગ આપે છે. પછી લલિતાની કથામાં વિષ્ણુમંદિરના દીપ સાથે જોડાયેલો અનિચ્છિત કર્મ પણ મહાફળદાયક બની, તેણીને રાજકુળમાં પુનર્જન્મ અને દાંપત્યસમૃદ્ધિ મળ્યા. દીપચોરીની કઠોર નિંદા છે—મૂક/જડ જન્મ અને અંધકાર-નરકમાં પતનનું ફળ. ઇન્દ્રિયાસક્તિ, દુષ્કામ અને પરસ્ત્રીગમન ત્યજી હરિનામજપ અને સરળ અર્પણરૂપે દીપદાન કરવાની પ્રેરણા આપવામાં આવે છે. અંતે દીપદાન સર્વ વ્રતોના ફળને વધારતું અને આ ઉપદેશનું શ્રવણ-આચરણ ઊર્ધ્વગતિ આપતું હોવાનું પુનઃ પ્રતિપાદિત છે.
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.
Frequently Asked Questions
Offer a lamp—ideally sustained as a yearly practice—in a deity’s shrine (especially Viṣṇu’s) or a brāhmaṇa’s home; the act is taught as a high-merit vrata granting prosperity, longevity, clarity of sight, and higher worlds, ultimately supporting liberation.
Kārttika is presented as a peak season of ritual potency: lamp-giving then is said to yield exceptional heavenly results, surpassing ordinary times and amplifying vrata-fruit.
It demonstrates that even an unpremeditated or indirect contribution to a lamp-offering in a Viṣṇu temple can generate powerful puṇya, underscoring the vow’s efficacy and the sacredness of temple-based offerings.
The chapter condemns dīpa-theft with severe karmic outcomes and uses hell imagery to caution against negligence, sense-addiction, and sexual misconduct (adultery), redirecting the practitioner toward dharmic restraint and Hari-nāma.