Adhyaya 323

Verse 1

उरूप चट प्रचट कट वम घातय हूं फट् अघोरास्त्रम् इत्य् आग्नेये महापुराणे षडङ्गान्यघोरस्त्राणि नाम द्वाविंशत्यधिकत्रिशततमो ऽध्यायः अथ त्रयोविंशत्यधिकत्रिशततमो ऽध्यायः रुद्रशान्तिः ईश्वर उवाच शिवशान्तिं प्रवक्ष्यामि कल्पाघोरप्रपूर्वकम् सप्तकोट्यधिपो घोरो ब्रह्महत्याद्यघार्दनः

‘ઉરૂપ, ચટ્, પ્રચટ્, કટ્, વમ્, ઘાતય, હૂં, ફટ્’—આ અઘોરાસ્ત્ર મંત્ર છે. આ રીતે અગ્નિ મહાપુરાણમાં ‘ષડંગ અઘોરાસ્ત્રો’ નામનો 323મો અધ્યાય પૂર્ણ થયો. હવે 324મો અધ્યાય ‘રુદ્રશાંતિ’ આરંભે છે. ઈશ્વરે કહ્યું: “અઘોર-કલ્પથી પૂર્વવર્તી શિવશાંતિનું વિધાન હું કહું છું. સાત કરોડ ગણોના અધિપતિ, ભયંકર (અઘોર) રુદ્ર બ્રહ્મહત્યાદિ પાપોનો નાશ કરે છે।”

Verse 2

उत्तमाधमसिद्धीणामालयो ऽखिलरोगनुत् दिव्यान्तरीक्षभौमानामुत्पातानां विमर्दनः

તે ઉત્તમ તથા અધમ—બધી સિદ્ધિઓનો આશ્રય છે, સર્વ રોગોનો નાશક છે, અને દિવ્ય, અંતરીક્ષ તથા ભૌમ—આ ત્રણેયમાંથી ઉત્પન્ન થતા ઉત્પાતોનો દમનકર્તા છે।

Verse 3

विषग्रहपिशाचानां ग्रसनः सर्वकामकृत् प्रायश्चित्तमघौघार्तौ दौर्भाग्यार्तिविनाशनम्

આ મંત્ર વિષ, ગ્રહદોષ અને પિશાચોને ગ્રસી નિષ્ક્રિય કરે છે અને સર્વ કામનાઓ પૂર્ણ કરે છે. પાપસમૂહથી પીડિત હોય ત્યારે આ પ્રાયશ્ચિત્ત છે અને દુર્ભાગ્યજન્ય પીડાનો નાશક છે।

Verse 4

एकवीरन्तु विन्यस्य ध्येयः पञ्चमुखः सदा ब्रह्महर्यादिमर्दन इति ख शान्तिके पौष्टिके शुक्लो रक्तो वश्ये ऽथ पीतकः

એકવીરનો ન્યાસ કરીને સદા પંચમુખ દેવનું ધ્યાન કરવું; તેઓ “બ્રહ્મા-હરી આદિનું મર્દન કરનાર” તરીકે પ્રસિદ્ધ છે. શાંતિ અને પૌષ્ટિક કર્મમાં શ્વેત, વશ્ય કર્મમાં પીત, અને પરંપરાનુસાર રક્તવર્ણ કલ્પવો।

Verse 5

स्तम्भने धूम्र उच्चाटमारणे कृष्णवर्णकः कर्षणः कपिलो मोहे द्वात्रिंशद्वर्णमर्चयेत्

સ્તંભન કર્મમાં ધૂમ્ર (ધૂસર) વર્ણથી, ઉચ્ચાટન અને મારણ કર્મમાં કૃષ્ણ વર્ણથી, કર્ષણ કર્મમાં કપિલ (તામ્ર-ભૂરા) વર્ણથી, અને મોહ કર્મમાં બત્રીસ વર્ણોના સમૂહથી પૂજા કરવી।

Verse 6

त्रिंशल्लक्षं जपेन्मन्त्रं होमं कुर्याद्दशांशतः गुग्गुलामृतयुक्तेन सिद्धो ऽसिद्धो ऽथ सर्वकृत्

મંત્રનો ત્રીસ લાખ જપ કરવો અને તેના દશાંશ જેટલો હોમ કરવો. ગુગ્ગુલુ અને અમૃતયુક્ત આહુતિઓથી સાધક સિદ્ધ બને છે; અગાઉ અસિદ્ધ હોય તો પણ સર્વ કાર્ય સિદ્ધ કરનાર બને છે।

Verse 7

अघोरान्नापरो मन्त्रो विद्यते भुक्तिमुक्तिकृत् अब्रह्मचारी ब्रह्मचारी अस्नातः स्नातको भवेत्

અઘોર મંત્રથી શ્રેષ્ઠ બીજો કોઈ મંત્ર નથી—તે ભુક્તિ અને મુક્તિ આપનાર છે. તેના પ્રભાવથી અબ્રહ્મચારી પણ બ્રહ્મચારી બને છે અને અસ્નાત પણ સ્નાતક સમાન શુદ્ધ બને છે।

Verse 8

अघोरास्त्रमघोरन्तु द्वाविमौ मन्त्रराजकौ जपहोमार्चनाद्युद्धे शत्रुसैन्यं विमर्दयेत्

‘અઘોરાસ્ત્ર’ અને ‘અઘોર’—આ બે મંત્રરાજ છે. જપ, હોમ, અર્ચન વગેરે પ્રયોગોથી, અને યુદ્ધમાં પણ, શત્રુસેનાનું મર્દન કરી શકાય છે।

Verse 9

रुद्रशान्तिं प्रवक्ष्यामि शिवां सर्वार्थसाधनीं पुत्रर्थं ग्रहनाशार्थं विषव्याधिविनष्टये

હવે હું રુદ્ર-શાંતિનું વર્ણન કરું છું—શિવમય, મંગલકારી અને સર્વાર્થસાધની; પુત્રપ્રાપ્તિ, ગ્રહદોષનિવારણ તથા વિષ અને વ્યાધિના વિનાશ માટે આ શાંતિ કરવામાં આવે છે.

Verse 10

दुर्भिक्षमारीशान्त्यर्थे दुःस्वप्नहरणाय च बलादिराज्यप्राप्त्यर्थं रिपूणां नाशनाय च

દુર્ભિક્ષ અને મહામારીની શાંતિ માટે, તેમજ દુઃસ્વપ્નોના નિવારણ માટે; બળ અને રાજ્યપ્રાપ્તિ માટે, અને શત્રુઓના નાશ માટે પણ (આ કરવામાં આવે છે).

Verse 11

अकालफलिते वृक्षे सर्वग्रहविमर्दने पूजने तु नमस्कारः स्वाहान्तो हवने तथा

જો કોઈ વૃક્ષ અકાળે ફળ આપે—તે સર્વ ગ્રહોના વિક્ષોભનું સૂચક છે—તો પૂજામાં નમસ્કાર (પ્રણામ) કરવો; અને હવનમાં આહુતિ-મંત્રનો અંત ‘સ્વાહા’થી કરવો.

Verse 12

आप्यायने वषट्कारं पुष्टौ वौषन्नियोजयेत् चकारद्वितयस्थाने जातियोगन्तु कारयेत्

આપ્યાયન (પોષણ/તૃપ્તિ) કર્મમાં ‘વષટ્’નો પ્રયોગ કરવો; અને પુષ્ટિ (વૃદ્ધિ-સમૃદ્ધિ) કર્મમાં ‘વૌષટ્’નો વિનિયોગ કરવો. જ્યાં ‘ચ’નું દ્વિત્વ આવે, ત્યાં યોગ્ય જાતિ-વર્ણથી સંધિ (જાતિયોગ) કરાવવી.

Verse 13

ॐ रुद्राय च ते ॐ वृषभाय नमः अविमुक्ताय असम्भवाय पुरुषाय च पूज्याय ईशानाय पौरुषाय पञ्च चोत्तरे विश्वरूपाय करालाय विकृतरूपाय अविकृतरूपाय विकृतौ चापरे काले अप्सु माया च नैरृते अ सर्वभूतसुखप्रद वायुपत्रे ऽथ नियतौ पुरुषे चोत्तरेन च सर्वसान्निध्यकर ब्रह्मविष्णुरुद्रपर अनर्चित अस्तुतस्तु च साक्षिन तुरु पतङ्ग पिङ्ग ज्ञान शब्द सूक्ष्म शिव सर्वप्रद ॐ नमःशिवाय ॐ नमो नमः शिवाय ॐ नमो नमः ईशाने प्राकृते तत्त्वे पूजयेज्जुहुयाज्जपेत् ग्रहरोगादिमायार्तिशमनी सर्वसिद्धिकृत्

“ૐ રુદ્રાય ચ તે; ૐ વૃષભાય નમઃ। અવિમુક્ત, અસંભવ, પૂજ્ય પુરુષ, ઈશાન, પૌરુષ—અને પંચોત્તર (નામો સહિત); વિશ્વરૂપ, કરાલ, વિકૃતરૂપ, અવિકૃતરૂપ, તથા પરકાળે ફરી વિકૃતિ પ્રગટ કરનાર; જળોમાં સ્થિત માયા, અને નૈઋત (દક્ષિણ-પશ્ચિમ) શક્તિ; સર્વભૂતસુખપ્રદ; ‘વાયુપત્રે’, તેમજ નિયત પુરુષમાં, અને ઉત્તરે (દિશા/મુખ) પણ; સર્વસન્નિધ્યકર, બ્રહ્મા-વિષ્ણુ-રુદ્રપર; અનર્ચિત હોવા છતાં સ્તુત્ય; સાક્ષી; તુરુ, પતંગ, પિંગ; જ્ઞાન, શબ્દ, સૂક્ષ્મ; શિવ, સર્વપ્રદ। ‘ૐ નમઃ શિવાય; ૐ નમો નમઃ શિવાય; ૐ નમો નમઃ ઈશાને।’ ઈશાનના પ્રાકૃત તત્ત્વમાં આ મંત્રથી પૂજા, હવન અને જપ કરવો—તે ગ્રહ-રોગાદિ તથા માયાજન્ય આર્તિને શમાવી સર્વ સિદ્ધિઓ આપે છે।”