Adhyaya 314

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे त्वरिताज्ञानं नाम त्रयोदशाधिकत्रिशततमो ऽध्यायः अथ चतुर्दशाधिकत्रिशततमो ऽध्यायः स्तम्भनादिमन्त्राः अग्निर् उवाच स्तम्भनं मोहनं वश्यं विद्वेषोच्चाटनं वदे विषव्याधिमरोगञ्च मारणं शमनं पुनः

આ રીતે આગ્નેય મહાપુરાણમાં ‘ત્વરિતાજ્ઞાન’ નામનો ત્રણસો ચૌદમો અધ્યાય સમાપ્ત થયો. હવે ત્રણસો પંદરમો અધ્યાય ‘સ્તંભનાદિ મંત્રો’ આરંભે છે. અગ્નિ બોલ્યા—સ્તંભન, મોહન, વશ્ય, વિદ્વેષ અને ઉચ્ચાટન, વિષનિવારણ, વ્યાધિ-રોગહરણ, તેમજ મારણ અને શમન—આ બધું હું ક્રમે કહું છું.

Verse 2

भूर्जे कूर्मं समालिख्य ताडनेन षड्ङ्गुलम् मुखपादचतुर्ष्केषु ततो मन्त्रं न्यसेद्द्विजः

ભૂર્જપત્ર પર કૂર્મનું ચિત્ર દોરી, તાડન દ્વારા છ અંગુલનું પ્રમાણ નક્કી કરવું. ત્યારબાદ દ્વિજએ તેના મુખ અને ચાર પાદોના ચતુષ્ટય પર મંત્રનો ન્યાસ કરવો.

Verse 3

चतुष्पादेषु क्रीं कारं ह्रीं कारं मुखमध्यतः गर्भे विद्यां ततो लिख्य साधकं पृष्ठतो लिखेत्

ચાર પાદોમાં ‘ક્રીં’કાર લખવો અને મુખના મધ્યમાં ‘હ્રીં’કાર લખવો. પછી ગર્ભસ્થાને (મધ્યકોરમાં) વિદ્યામંત્ર લખીને, પીઠ તરફ ‘સાધક’ શબ્દ લખવો.

Verse 4

मालामन्त्रैस्तु संवेष्ट्य इष्टकोपरि सन्न्यमेत् विधाय कूर्मपृष्ठेन करालेनाभिसम्पठेनत्

માલામંત્રોથી તેને વાળી (સંવેષ્ટિત કરી) ઇષ્ટકા પર સ્થાપિત કરવું. પછી કૂર્મપૃષ્ઠ વિન્યાસ કરીને ‘કરાલ’ દ્વારા વિધિપૂર્વક અભિસંપાઠ કરવો.

Verse 5

महाकूर्मं पूजयित्वा पादप्रोक्षन्तु निक्षिपेत् ताडयेद्वामपादेन स्मृत्वा शत्रुञ्च सप्तधा

મહાકૂર્મનું વિધિપૂર્વક પૂજન કરીને, પાદોદકથી પ્રોક્ષણ કરી તે વસ્તુ સ્થાપિત કરવી. પછી શત્રુનું સ્મરણ કરીને ડાબા પગથી સાત વાર પ્રહાર કરવો.

Verse 6

ततः सञ्जायते शत्रोस्तम्भनं मुखरागतः कृत्वा तु भैरवं रूपं मालामन्त्रं समालिखेत्

ત્યારબાદ મુખોચ્ચારિત ક્રિયા વડે શત્રુનું સ્તંભન ઉત્પન્ન થાય છે. ભૈરવરૂપ રચી પછી માળા-મંત્ર લખવો.

Verse 7

ॐ शत्रुसुखस्तम्भनी कामरूपा आलीढकरी ह्रीं फें फेत्कारिणी मम शत्रूणां देवदत्तानां मुखं स्तम्भय मम सर्वविद्वेषिणां मुखस्तम्भनं कुरु ॐ हूं फें फेत्कारिणि स्वाहा फट् हेतुञ्च समालिख्य तज्जपान्तं महाबलं वामेनैव नगं शूलं संलिखेद्दक्षिणे करे

“ઓં. શત્રુના સુખને સ્તંભિત કરનારી, ઇચ્છારૂપ ધારણ કરનારી, આલીઢ-સ્થિત, હ્રીં, ફેં—હે ફેત્કારિણી! મારા શત્રુઓના, દેવદત્તોના મુખ (વાણી)ને સ્તંભિત કર; મારા સર્વ દ્વેષીઓનું મુખસ્તંભન કર. ઓં હૂં ફેં, હે ફેત્કારિણી—સ્વાહા; ફટ્।” ‘હેતુ’ ચિહ્ન/બીજ પણ લખી, આ મંત્રનો જપ પૂર્ણ કરવો—તે મહાબલવાન બને છે. ડાબી તરફ પર્વત અને ત્રિશૂલ આંકી, જમણા હાથ પર પણ લખવું.

Verse 8

लिखेन्मन्त्रमघोरस्य संग्रामे स्तम्भयेदरीन् ॐ नमो भगवत्यै भगमालिनि विस्फुर स्पन्द नित्यक्लिन्ने द्रव हूं सः क्रीं काराक्षरे स्वाहा एतेन रोचनाद्यैस्तु तिलकाम्मोहयेज्जगत्

અઘોરનો મંત્ર લખવો; કહેવાય છે કે યુદ્ધમાં એ દ્વારા શત્રુઓ સ્તંભિત થાય છે—“ઓં નમો ભગવત્યૈ ભગમાલિનિ, વિસ્ફુર, સ્પન્દ; નિત્યક્લિનને, દ્રવ; હૂં સઃ ક્રીં, કારાક્ષરે, સ્વાહા।” આ મંત્રથી રોચના વગેરે રંગદ્રવ્યો વડે તિલક બનાવી જગતને મોહીત કરવું.

Verse 9

ॐ फें हूं फट् फेत्कारिणि ह्रीं ज्वल त्रैलोक्यं मोहय गुह्यकालिके स्वाहा अनेन तिलकं कृत्वा राजादीनां वशीकरं गर्धभस्य रजो गृह्य कुसुमं सूतकस्य च

“ઓં ફેં હૂં ફટ્—હે ફેત્કારિણી! હ્રીં! જ્વલ; ત્રૈલોક્યને મોહીત કર; હે ગુહ્યકાલિકે—સ્વાહા।” આ મંત્રથી તિલક કરીને રાજા વગેરેને વશ કરી શકાય છે. (આ ક્રિયા માટે) ગધેડાની ધૂળ અને સૂતક વનસ્પતિનું ફૂલ લેવુ̀.

Verse 10

नारीरजः क्षिपेद्रात्रौ शय्यादौ द्वेषकृद्भवेत् गोखुरञ्च तथा शृङ्गमश्वस्य च खुरं तथा

રાત્રે શય્યા વગેરે પર સ્ત્રીનું રજઃ (માસિક રક્ત) પડી જાય તો તે અપવિત્ર અને વિમુખતા/દ્વેષ ઉત્પન્ન કરનારું માનવામાં આવે છે. તેને દૂર કરવા ગોખુર, શૃંગ તથા અશ્વખુરથી ખુરચીને શુદ્ધિ કરવી.

Verse 11

शिरः सर्पस्य संक्षिप्तं हृहेषूच्चाटनं भवेत् करवीरशिफा पीता ससिद्धार्था च मरणे

સાપનું માથું બાંધી/દબાવી રાખવાથી ઘરોમાં ઉચ્ચાટન (હાંકી કાઢવું) થાય છે એમ કહેવાય છે. પીળી કરવીર કળી તથા સિદ્ધાર્થ (શ્વેત સરસવ) મરણ (ઘાતક) કર્મમાં વિહિત છે.

Verse 12

व्यालछुच्छुन्दरीरक्तं करवीरं तदर्थकृत् सरटं षट्पदञ्चापि तथा कर्कटवृश्चिकम्

એ જ હેતુ માટે (પ્રતિકારરૂપે) છુછુંદરી (મૂષક)નું રક્ત, કરવીર, સરટ (રेंગતું કીટ), ષટ્પદ (મધમાખી) તેમજ કર્કટ અને વૃશ્ચિક સંબંધિત દ્રવ્યોનો ઉપયોગ કરવો.

Verse 13

चूर्णीकृत्य क्षिपेत्तैले तदभ्यङ्गश् च कुष्ठकृत् ॐ नवरहाय सर्वशत्रून् मम साधय मारय ॐ सों मं वुं चुं ॐ शं वां कें ॐ स्वहा अनेनार्कशतैर् अर्च्य श्मशाने तु निधापयेत्

આને ચૂર્ણ કરીને તેલમાં નાખવું; તે તેલનો અભ્યંગ કરવાથી કુષ્ઠ ઉત્પન્ન થાય છે એમ કહેવાય છે. (મંત્ર:) “ॐ નવરહાય સર્વશત્રૂન્ મમ સાધય મારય। ॐ સોં મં વું ચું; ॐ શં વાં કેં; ॐ સ્વાહા।” આ મંત્રથી સો વાર અર્ક-અર્ચના કરીને પછી શ્મશানে નిధાન કરવું.

Verse 14

भूर्जे वा प्रतिमायां वा मारणाय रिपोर्ग्रहाः ॐ कुञ्जरी ब्रह्माणी ॐ मञ्जरी माहेश्वरी ॐ वेताली कौमारी ॐ काली वैष्णवी ॐ अघोरा वाराहि ॐ वेताली इन्त्राणी उर्वशी ॐ जयानी यक्षिणी नवमातरो हे मम शत्रुं गृह्णत भूर्जे नाम रिपोर्लिख्य श्मशाने पूजिते म्रियेत्

શત્રુના મરણ માટે ભૂર્જપત્ર પર અથવા પ્રતિમામાં આ ગ્રહશક્તિઓનો વિનિયોગ કરવો—“ॐ કુઞ્જરી બ્રહ્માણી, ॐ મઞ્જરી માહેશ્વરી, ॐ વેતાળી કૌમારી, ॐ કાળી વૈષ્ણવી, ॐ અઘોરા વારાહી, ॐ વેતાળી ઇન્દ્રાણી, ॐ ઉર્વશી, ॐ જયાની યક્ષિણી। હે નવમાતરો, મારા શત્રુને ગ્રહણ કરો।” ભૂર્જપત્ર પર શત્રુનું નામ લખી શ્મશાને પૂજન કરવાથી તે મરે છે એમ કહેવાય છે।