Adhyaya 311

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे त्वरितामूलमन्त्रो नाम दशाधिकत्रिशततमो ऽध्यायः अथैकादशाधिकत्रिशततमो ऽध्यायः त्वरिताविद्या अग्निर् उवाच विद्याप्रस्तावमाख्यास्ये धर्मकामादिसिद्धिदम् नवकोष्ठविभागेन विद्याभेदञ्च विन्दति

આ રીતે અગ્નિ મહાપુરાણમાં “ત્વરિતા-મૂલમંત્ર” નામનો ત્રણસો અગિયારમો અધ્યાય પૂર્ણ થયો. હવે ત્રણસો બારમો અધ્યાય “ત્વરિતા-વિદ્યા” આરંભે છે. અગ્નિ બોલ્યા—હું આ વિદ્યાનો પ્રસ્તાવ (ભૂમિકા) કહું છું, જે ધર્મ, કામ વગેરેની સિદ્ધિ આપે છે; અને નવ કોષ્ઠના વિભાગથી આ વિદ્યાના ભેદ પણ જાણી શકાય છે.

Verse 2

अनुलोमविलोमेन समस्तव्यस्तयोगतः कर्णाविकर्णयोगेन अत ऊर्ध्वं विभागशः

આ પછી વિભાગો ક્રમશઃ આ રીતે ગોઠવવા—અનુલોમ-વિલોમ ક્રમથી, સમસ્ત-વ્યસ્ત યોગથી, તેમજ કર્ણ-અવિકર્ણ સંયોગ-વિધિથી।

Verse 3

त्रित्रिकेण च योगेन देव्या सन्नद्धविग्रहः जानाति सिद्धिदान्मन्त्रान् प्रस्तावान्निर्गतान् बहून्

ત્રિત્રિક સાધના અને આ યોગ દ્વારા—દેવીથી સન્નદ્ધ (રક્ષિત/સુસજ્જ) દેહ ધરાવતો સાધક—સિદ્ધિ આપતા અનેક મંત્રો તથા તેમના યોગ્ય પ્રસ્તાવજન્ય પ્રયોગ-પ્રસંગો જાણે છે.

Verse 4

शास्त्रे शास्त्रे स्मृता मन्त्राः प्रयोगास्तत्र दुर्लभाः गुरुः स्यात् प्रथमो वर्णः पूर्वेद्युर्न च वर्ण्यते

દરેક શાસ્ત્રમાં મંત્રો સ્મરિત છે; પરંતુ ત્યાં તેમના પ્રયોગો દુર્લભ છે. પ્રથમ અને મુખ્ય તત્ત્વ ગુરુ છે; અને પૂર્વદિવસે જે કહેવાયું, તે ફરી વિસ્તારે વર્ણવાતું નથી.

Verse 5

प्रस्तावे तत्र चैकार्णा द्व्यर्णास्त्र्यर्णादयो ऽभवन् तिर्यगूर्ध्वगता रेखाश् चतुरश् चतुरो भजेत्

તે પ્રસ્તાવ-રચનામાં એકાક્ષર, દ્વ્યાક્ષર, ત્ર્યાક્ષર વગેરે સમૂહો બને છે; અને આડાં તથા ઊભાં જતા રેખાઓ—ચાર—તેમને ચાર ભાગમાં વહેંચવા જોઈએ.

Verse 6

नव कोष्ठा भवन्त्येवं मध्यदेशे तथा इमान् प्रदक्षिणेन संस्थाप्य प्रस्तावं भेदयेत्ततः

આ રીતે મધ્યદેશમાં નવ કોષ્ઠ (ખંડ) હોય છે. તેમને દક્ષિણાવર્ત ક્રમે સ્થાપી, ત્યારબાદ પ્રવેશમાર્ગ (પ્રસ્તાવ) નું વિભાજન/ચિહ્નાંકન કરવું.

Verse 7

प्रस्तावक्रमयोगेन प्रस्तावं यस्तु विन्दति करमुष्टिस्थितास्तस्य साधकस्य हि सिद्धयः

પ્રસ્તાવ (આરંભભાગ) ના યોગ્ય ક્રમયોગથી જે પ્રસ્તાવને પ્રાપ્ત/રચે છે, તે સાધકની સિદ્ધિઓ જાણે તેની મુઠ્ઠીમાં સ્થિત હોય તેમ થાય છે.

Verse 8

त्रैलोक्यं पादमूले स्यान्नवखण्डां भुवं लभेत् कपाले तु समालिख्य शिवतत्त्वं समन्ततः

પાદમૂળે ત્રૈલોક્ય સ્થાપવું; પૃથ્વીને નવખંડરૂપે નિરૂપવું. પછી કપાળ પર સાવધાને અંકિત કરીને, સર્વત્ર શિવતત્ત્વનું ચિત્રણ કરવું.

Verse 9

श्मशानकर्पटे वाथ वाह्यं निष्क्रम्य मन्त्रवित् तस्य मध्ये लिखेन्नाम कर्णिकोपरि संस्थितम्

અથવા શ્મશાનમાંથી મેળવેલા કપડાં પર, મંત્રવિદ્ બાહ્ય સ્થાને જઈ, તેના મધ્યમાં કર્ણિકા ઉપર સ્થિત નામ લખે.

Verse 10

तापयेत्खादिराङ्गारैर् भूर्जमाक्रम्य पादयोः सप्ताहादानयेत् सर्वं त्रेलोक्यं सचराचरम्

પગ નીચે ભૂર્જપત્ર રાખીને, ખદિરકાષ્ઠના અંગારોથી તેને તાપવું. સાત દિવસમાં સમગ્ર ત્રૈલોક્ય—ચરાચર સહિત—આકર્ષી વશમાં લાવી શકાય છે.

Verse 11

वज्रसम्पुटगर्भे तु द्वादशारे तु लेखयेत् मध्ये गर्भगतं नाम सदाशिवविदर्भितम्

વજ્ર-સમ્પુટના અંતર્ગર્ભમાં દ્વાદશ-અર (બાર કિરણો) વાળા ચક્ર પર આ લખવું. મધ્યમાં ગર્ભસ્થ નામ લખીને તેને સદાશિવ-શક્તિથી સર્વત્ર આવૃત/પૂરિત કરવું.

Verse 12

कुड्ये फलकके वाथ शिलापट्टे हरिद्रया मुखस्तम्भं गतिस्तम्भं सैन्यस्तम्भन्तु जायते

ભીંત, લાકડાના ફલક અથવા શિલાપટ્ટ પર હળદરથી લેપન/ચિહ્નન કરવાથી ‘મુખ-સ્તંભ’, ‘ગતિ-સ્તંભ’ અને ‘સૈન્ય-સ્તંભ’—અર્થાત વાણી/મુખનો અવરોધ, ગતિનો અવરોધ અને સેનાનું સ્થંભન—ઉદ્ભવે છે.

Verse 13

विषरक्तेन संलिख्य श्मशाने कर्परे बुधः षट्कोणं दण्डमाक्रान्तं समन्ताच्छक्तियोजितम्

બુદ્ધિમાન સાધકે શ્મશાનમાં કર્પર (પાત્રખંડ) પર વિષમિશ્રિત રક્તથી લખવું—દંડચિહ્નથી આક્રાંત/અધિષ્ઠિત ષટ્કોણ, અને ચારે તરફ શક્તિઓથી યુક્ત।

Verse 14

मारयेदचिरादेष श्मशाने निहतं रिपुं छेदं करोति राष्ट्रस्य चक्रमध्ये न्यसेद्रिपुं

આ વિધિથી તે અચિરાત શ્મશાનમાં શત્રુનો સંહાર કરાવે; આ શત્રુ-રાજ્યનો ‘છેદ’ (વિચ્છેદ/વિઘટન) કરે છે. શત્રુને ચક્રના મધ્યમાં ન્યાસ કરવો.

Verse 15

चक्रधाराङ्गतां शक्तिं रिपुनाम्ना रिपुं हरेत् तार्क्ष्येणैव तु वीजेन खड्गमध्ये तु लेखयेत्

ચક્રધારી (ભગવાન) માં રહેલી શક્તિ ગ્રહણ કરીને શત્રુનું નામ લખી શત્રુને વશ/નિવારિત કરવો; અને તાર્ક્ષ્ય-બીજ (ગરુડ-બીજ) વડે તેને ખડ્ગના મધ્યમાં અંકિત કરવું.

Verse 16

विदर्भरिपुनामाथ श्मशानाङ्गारलेखितम् सप्ताहात्साधयेद्देशं ताडयेत् प्रेतभस्मना

પછી વિદર્ભ-શત્રુનું નામ શ્મશાનના અંગારાથી લખીને, સાત દિવસમાં તે દેશને વશ કરવો; અને પ્રેતભસ્મથી લક્ષ્ય (અથવા પ્રતિમા) પર પ્રહાર કરવો।

Verse 17

भेदने छेदने चैव मारणेषु शिवो भवेत् तारकं नेत्रमुद्दिष्टं शान्तिपुष्टौ नियोजयेत्

ભેદન, છેદન તથા મારણ કર્મોમાં શિવરૂપનો પ્રયોગ કરવો. ‘તારક-નેત્ર’ મંત્ર નિર્દિષ્ટ છે; શાંતિ અને પુષ્ટિ (સમૃદ્ધિ-પોષણ) માટે તેને નિયોજિત કરવો।

Verse 18

दहनादिप्रयोगोयं शाकिनीञ्चैव कर्पयेत् मध्यादिवारुणीं यावद्वक्रतुण्डसमन्वितः

આ દહનાદિથી શરૂ થતો પ્રયોગ છે; શાકિનીને પણ કર્પિત (વશ/દૂર) કરવી. મધ્યથી આગળ વારુણી-પ્રયોગને વક્રતુણ્ડ-સમન્વિત થાય ત્યાં સુધી ચલાવવો।

Verse 19

कुण्ड इति क वज्रतुण्दसमन्वित इति ट कुष्टाद्या व्याधयो ये तु नाशयेत्तान्न संशयः मध्यादिउत्तरान्तन्तु करालीबन्धनाज्जपेत्

‘કુણ્ડ’ શબ્દ ‘ક’કારથી, અને ‘વજ્રતુણ્ડસમન્વિત’ શબ્દ ‘ટ’કારથી પાઠ કરવો. એથી કુષ્ઠાદિ વ્યાધિઓ નાશ પામે છે—શંકા નથી. કરાળી-બંધન મુજબ મધ્યથી ઉત્તરાંત સુધી જપ કરવો।

Verse 20

रक्षयेदात्मनो विद्यां प्रतिवादी यदा शिवः वारुण्यादि ततो न्यस्य ज्वरकाशविनाशनम्

પોતાની વિદ્યા (મંત્રજ્ઞાન)નું રક્ષણ કરવું. પ્રતિસ્પર્ધી જ્યારે શિવ (શાંત/અનુકૂળ) બને, ત્યારે વારુણી આદિનો ન્યાસ કરીને જ્વર અને કાસ (ખાંસી)નો વિનાશ સાધવો।

Verse 21

सौम्यादि मध्यमान्तन्तु गुरुत्वं जायते वटे पूर्वादि मध्यमान्तन्तु लघुत्वं कुरुते क्षणात्

‘સૌમ્ય-’ આદિ ગણમાં મધ્ય અને અંત્ય અક્ષર છંદમાં ગુરુ બને છે; પરંતુ ‘પૂર્વ-’ આદિ ગણમાં મધ્ય અને અંત્ય અક્ષર ક્ષણમાં લઘુ થાય છે।

Verse 22

भूर्जे रोचनया लिख्य एतद्वज्राकुलं पुरम् क्रमस्थैर् मन्त्रवीजैस्तु रक्षां देहेषु कारयेत्

ભૂર્જપત્ર પર ગોરોચના વડે આ ‘વજ્રાકુલ’ રક્ષાયંત્ર-પુર લખીને, ક્રમસ્થિર મંત્રબીજોથી દેહોમાં રક્ષા-વિધિ કરાવવી જોઈએ।

Verse 23

वेष्टिता भावहेम्ना च रक्षेयं मृत्युनाशिनी विघ्नपापारिदमनी सौभाग्यायुःप्रदा धृता

સંકલ્પથી સંસ્કૃત ‘ભાવ-હેમ’ વડે વેષ્ટિત આ રક્ષા ધારણ કરવી; તે મૃત્યુનો નાશ કરે છે, વિઘ્ન-પાપ-શત્રુઓને દમન કરે છે અને ધારણ કરનારને સૌભાગ્ય તથા દીર્ઘાયુ આપે છે।

Verse 24

द्यूते रेणे च जयदा शक्रसैन्ये न संशयः बन्ध्यानां पुत्रदा ह्य् एषा चिन्तामणिरिवापरा

આ દ્યુત અને રણમાં વિજય આપે છે, તેમજ શક્રની સેના પર પણ—એમાં સંશય નથી। વંધ્યા સ્ત્રીઓને પુત્ર આપે છે; ખરેખર આ બીજી ચિંતામણિ સમાન છે।

Verse 25

साधयेत् परराष्ट्राणि राज्यञ्च पृथिवीं जयेत् फट् स्त्रीं क्षें हूं लक्षजप्याद्यक्षादिर्वशगो भवेत्

આ સાધનાથી પરરાષ્ટ્રોને વશ કરી, રાજ્ય અને પૃથ્વી જીતે. ‘ફટ્’, ‘સ્ત્રીં’, ‘ક્ષેં’, ‘હૂં’ એવા બીજાક્ષરો સાથે લક્ષજપ કરવાથી યક્ષાદિ પણ વશગામી બને છે।