Adhyaya 308

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे त्रैलोक्यमोहनीलक्ष्म्यादिपूजा नाम सप्ताधिकत्रिशततमो ऽध्यायः अथाष्टाधिकत्रिशततमो ऽध्यायः त्वरितापूजा अग्निर् उवाच त्वरिताङ्गान्समाख्यास्ये भुक्तिमुक्तिप्रदायकान् प्रचोदयात् श्रीप्रणितायै नमः ह्रूं कारायै नमः ॐ खेच हृदयाय नमः खेचर्यै नमः ॐ चण्डायै नमः छेदन्यै नमः क्षेपण्यै नमः स्त्रियै ह्रूं कार्यै नमः क्षेमङ्कर्यै जयायै किङ्कराय रक्ष ॐ त्वरिताज्ञया स्थिरो भव वषट् तोतला त्वरिता तूर्णेत्येत्येवं विद्येयमीरिता

આ રીતે અગ્નિ મહાપુરાણમાં ‘ત્રૈલોક્યમોહિની લક્ષ્મી આદિની પૂજા’ નામનો ત્રણસો સાતમો અધ્યાય પૂર્ણ થયો. હવે ત્રણસો આઠમો અધ્યાય—‘ત્વરિતા-પૂજા’ શરૂ થાય છે. અગ્નિ બોલ્યા—ભોગ અને મોક્ષ આપનાર ત્વરિતાના મંત્રાંગો હું કહું છું; પ્રેરક આવાહનરૂપે આ રીતે જપ કરવો: ‘શ્રીપ્રણિતાયૈ નમઃ; હ્રૂંકારાયૈ નમઃ; ઓં, ખેચ-હૃદયાય નમઃ; ખેચર્યૈ નમઃ; ઓં, ચંડાયૈ નમઃ; છેદન્યૈ નમઃ; ક્ષેપણ્યૈ નમઃ; સ્ત્રિયૈ નમઃ; હ્રૂંકાર્યૈ નમઃ; ક્ષેમંકર્યૈ નમઃ; જયાયૈ નમઃ; હે કિંકર, રક્ષા કર।’ ‘ઓં—ત્વરિતાની આજ્ઞાથી સ્થિર થા—વષટ્।’ તથા ‘તોતલા, ત્વરિતા, તૂર્ણ’—આ રીતે આ વિદ્યા પ્રકટ કરાઈ છે.

Verse 2

शिरोभ्रुमस्तके कण्ठे हृदि नाभौ च गुह्यके उर्वोश् च जानुजङ्घोरुद्वये चरणयोः क्रमात्

માથા પર, ભ્રૂમધ્યમાં, શિખર પર, કણ્ઠમાં, હૃદયમાં, નાભિમાં અને ગુહ્યસ્થાને; પછી જાંઘોમાં, ઘૂંટણોમાં, પિંડળીઓમાં, કમરના બંને બાજુ અને પગમાં—આ ક્રમથી (મંત્રનો) ન્યાસ કરવો.

Verse 3

न्यस्ताङ्गो न्यस्तमन्त्रस्तु समस्तं व्यापकं न्यसेत् पार्वती शवरी चेशा वरदाभयहस्तिका

અંગન્યાસ અને મંત્રન્યાસ કર્યા પછી સંપૂર્ણ વ્યાપક ન્યાસ કરવો. દેવીનું ધ્યાન પાર્વતી, શબરી અને ઈશા રૂપે કરવું; તેના હાથ વરદાન અને અભય આપનાર છે.

Verse 4

मयूरबलया पिच्छमौलिः किसलयांशुका सिंहासनस्था मायूरवर्हच्छत्रसमन्विता

તે મયૂર-બલય ધારણ કરે છે, મસ્તક પર પિચ્છમૌલિ (પંખનો મુકુટ) છે, કિસલય સમી কোমળ લીલાશ વસ્ત્રો પહેરે છે, સિંહાસન પર બિરાજે છે અને મયૂરપિચ્છના છત્રથી સમન્વિત છે.

Verse 5

त्रिनेत्रा श्यामला देवी वनमालाविभूषणा विप्राहिकण्राभरणा चत्रकेयूरभूषणा

દેવી ત્રિનેત્રા અને શ્યામવર્ણા છે; તે વનમાળાથી વિભૂષિત છે. તેના કંઠે શોભિત હાર છે અને તે કંકણ તથા કેયૂરોથી અલંકૃત છે.

Verse 6

वैश्यनागकटीबन्धा वृषलाहिकृतनूपुरा एवं रूपात्मिका भूत्वा तन्मन्त्रं नियुतं जपेत्

વૈશ્ય-નાગથી બનાવેલ કટિબંધ ધારણ કરીને અને વૃષલાહીથી બનેલા નૂપુર પહેરીને—આવો રૂપ ધ્યાનમાં ધારણ કરી—તે મંત્રનો એક લાખ જપ કરવો જોઈએ.

Verse 7

ईशः किरातरूपो ऽभूत् पुरा गौरी च तादृशी जपेद्ध्यायेत् पूजयेत्तां सर्वसिद्ध्यैविषादिहृत्

પ્રાચીન કાળમાં ઈશે કિરાતરૂપ ધારણ કર્યું અને ગૌરીએ પણ એવો જ રૂપ લીધો. સર્વ સિદ્ધિ માટે તેમનો જપ, ધ્યાન અને પૂજન કરવું જોઈએ; તે વિષાદ વગેરે દૂર કરે છે.

Verse 8

अष्टसिंहासने पूज्या दले पूर्वादिके क्रमात् अङ्गगायत्री प्रणीता हूङ्काराद्या दलाग्रके

દેવીની પૂજા અષ્ટસિંહાસન પર કરવી જોઈએ. દળો પર પૂર્વથી ક્રમશઃ, ‘હૂં’ બીજથી આરંભ થતી અઙ્ગ-ગાયત્રી (અઙ્ગ-મંત્રો)ને દળાગ્રે નિયોજિત કરવી.

Verse 9

फट्कारी चाग्रतो देव्याः श्रीवीजेनार्चयेदिमाः लोकेशायुधवर्णास्ताः फट्कारी तु धनुर्धरा

અને દેવીના અગ્રભાગે શ્રી-બીજથી આ (શક્તિઓ)નું અર્ચન કરવું જોઈએ. તેઓ લોકપાલોના આયુધોના વર્ણ સમાન ધ્યાનિત થાય; અને ફટ્કારી ધનુષ ધારણ કરનારી છે.

Verse 10

जया च विजया द्वास्थे पूज्ये सौवर्णयष्टिके किङ्करा वर्वरी मुण्डी लगुडी च तयोर्वहिः

બંને દ્વારસ્તંભો પર જયા અને વિજયાની પૂજા કરવી જોઈએ; તેમજ પૂજ્ય સૌવર્ણયષ્ટિકાની પણ. તે દ્વારોની બહાર કિંકરા, વર્વરી, મુંડી અને લગુડીનું પૂજન કરવું.

Verse 11

इष्ट्वैवं सिद्धयेद्द्रव्यैः कुण्डे योन्याकृतौ हुनेत् हेमलाभो ऽर्जुनैर् धान्यैर् गोधूमैः पुष्टिसम्पदः

આ રીતે વિધિ કરીને નિર્ધારિત દ્રવ્યો દ્વારા સિદ્ધિ સાધવી અને યોની-આકૃતિ કુંડમાં હવન કરવું. અર્જુન કાષ્ઠથી આહુતિ આપવાથી સોનાનો લાભ થાય; ધાન્ય અને ગોધૂમથી પુષ્ટિ તથા સમૃદ્ધિ મળે.

Verse 12

यवैर् धान्यैस्तिलैः सर्वसिद्धिरीतिविनाशनम् अक्षैर् उन्मत्तता शत्रोः शाल्मलीभिश् च मारणम्

યવ, ધાન્ય અને તિલથી સર્વસિદ્ધિ તથા ઉપદ્રવ/મહામારીનો નાશ થાય છે. અક્ષબીજથી શત્રુમાં ઉન્મત્તતા આવે છે; અને શાલ્મલી દ્રવ્યોથી મારણ સિદ્ધ થાય છે.

Verse 13

जम्बुभिर्धनधान्याप्तिस्तुष्टिर्नीलोत्पलैर् अपि रक्तात्पलैर् महापुष्टिः कुन्दपुष्पैर् महोदयः

જંબૂ ફળોથી ધન અને ધાન્યની પ્રાપ્તિ થાય છે; નીલોત્પલથી તૃપ્તિ. રક્તોત્પલથી મહાપુષ્ટિ તથા આરોગ્ય-સમૃદ્ધિ; અને કુંદ પુષ્પોથી મહાન ઉદય (ઉન્નતિ) થાય છે.

Verse 14

मल्लिकाभिः पुरक्षोभः कुमुदैर् जनवर् लभः अशोकैः पुत्रलाभः स्यात् पाटलाभिः शुभाङ्गना

મલ્લિકા (ચમેલી) પુષ્પોથી નગરમાં ક્ષોભ/અશાંતિ થાય છે; કુમુદથી જનસમાજમાં વરલાભ (લોકસમર્થન) મળે છે. અશોક પુષ્પોથી પુત્રલાભ થાય; અને પાટલા પુષ્પોથી શુભ, સદ્ગુણવતી સ્ત્રી પ્રાપ્ત થાય છે.

Verse 15

आम्रैर् आयुस्तिलैर् लक्ष्मीर्बिल्वैः श्रीश् चम्पकैर् धनम् इष्टं मधुकपुष्पैश् च बिल्वैः सर्वज्णतां लभेत्

આંબા અર્પણથી આયુષ્ય મળે; તલ અર્પણથી લક્ષ્મી; બિલ્વફળથી શ્રી-મંગલ; ચંપક પુષ્પથી ઇચ્છિત ધન પ્રાપ્ત થાય. મધૂક પુષ્પ અને બિલ્વ અર્પણથી સર્વજ્ઞતા પ્રાપ્ત થાય છે.

Verse 16

त्रिलक्षजप्यात्सर्वाप्तिर्होमाद्ध्यानात्तथेज्यया मण्डले ऽभ्यर्च्य गायत्र्या आहुतीः पञ्चविंशतिम्

ત્રણ લાખ જપથી સર્વસિદ્ધિ મળે; તેમ જ હોમ, ધ્યાન અને પૂજાથી પણ. મંડળમાં અર્ચન કરીને ગાયત્રી સાથે પચ્ચીસ આહુતિઓ અર્પણ કરવી જોઈએ.

Verse 17

दद्याच्छतत्रयं मूलात् पल्लवैर् दीक्षितो भवेत् पञ्चगव्यं पुरा पीत्वा चरुकं प्राशयेत्सदा

પોતાના સાધનમાંથી ત્રણસો (દ્રવ્ય) દાન આપવું; કોમળ પલ્લવ અર્પણથી તે દીક્ષિત બને છે. પહેલાં પંચગવ્ય પીીને, સદા ચરુ (યજ્ઞાન્ન) પ્રાશન કરવું.