Adhyaya 146
Chapter 146 — Aṣṭāṣṭaka Devī-s (अष्टाष्टकदेव्यः)
આ અધ્યાયમાં અગ્નિ (ઈશ્વરવાણી રૂપે) ત્રિખંડી—બ્રહ્મા, વિષ્ણુ અને મહેશ્વરી—ને માતૃકાઓના ગુપ્ત ‘હૃદય’ સાથે જોડાયેલી મંત્ર-રચના તરીકે પ્રસ્તુત કરે છે. માતૃશક્તિઓ લક્ષ્યસિદ્ધિ આપનારી, અક્ષય, અવરોધરહિત ગતિ ધરાવનારી અને વશીકરણ, ઉચ્ચાટન, મૂળન વગેરે કર્મોમાં સમર્થ—વિશેષ કરીને શત્રુકૃત્ય છેદવા અને સિદ્ધિ મેળવવા માટે—કહેવામાં આવી છે. ‘વિચ્ચે સ્વાહા’ અંતવાળા મંત્રખંડો, પાંડુલિપિ-પાઠભેદ, પદ/શબ્દ ગણતરી અને વિશાળ મંત્રસમૂહમાં તેમનું સ્થાન નિર્દિષ્ટ થાય છે. પાંચ પ્રણવ-સીમાઓ સાથે જપ-પૂજા, પદસંધિમાં કુબ્જિકા-હૃદયનો પ્રવેશ, ‘ત્રણના મધ્ય’ પ્રકારના ધ્વનિ-ન્યાસ નિયમો, શિખા-શિવા/ભૈરવ સૂત્રો, તેમજ ૩૨ વર્ણક્રમ અનુસાર ત્ર્યક્ષર બીજસમૂહો (બીજસહિત/બીજરહિત) વર્ણવાયા છે. ઉત્તરાર્ધમાં કુલાનુસાર બ્રાહ્મણી, માહેશ્વરી, કૌમારી, વૈષ્ણવી, વારાહી, ઐન્દ્રી, ચામુંડા, મહાલક્ષ્મી વગેરે દેવીઓના નામો આપી, યુદ્ધજયાર્ણવ પરંપરામાં વિજય માટે મંડલપૂજાનું મહત્ત્વ દર્શાવ્યું છે.
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.
Frequently Asked Questions
A Trikhaṇḍī mantra-framework tied to the secret Mātṛkā-hṛdaya, with prescribed japa/worship, pada-sandhi insertion of Kubjikā-hṛdaya, and phonetic (varṇa) arrangements supporting maṇḍala-based victory rites.
It repeatedly frames the Mothers’ powers as operative for jaya: uprooting obstacles/enemies, cutting hostile rites (para-karma), and prescribing maṇḍala worship of specific kula-born goddess groups explicitly “for victory.”
Because mantra efficacy and transmission depend on exact phonetic forms; the chapter preserves variant endings and syllable-forms to document recensional differences while still maintaining counting schemes (pada totals; inclusion within larger mantra sets).