Adhyaya 113

Verse 1

ं गुह्यमिति ख महाबलमिति क भूमिचण्डेश्वरमिति ग तथान्यथेति झ द्वयोर्मध्ये इति ख यद्वत् स्याद्भुक्तिमुक्तिदमिति ङ अथ त्रयोदशाधिकशततमो ऽध्यायः नर्मदादिमाहात्म्यम् अग्निर् उवाच नर्मदादिकमाहात्म्यं वक्ष्येहं नर्मदां परां सद्यः पुनाति गाङ्गेयं दर्शनाद्वारि नार्मदं

[પાઠાંતર નોંધો] ‘ગુહ્યમ્’ (ખ), ‘મહાબલમ્’ (ક), ‘ભૂમિ-ચંડેશ્વરમ્’ (ગ), ‘તથાન્યથા’ (ઝ), ‘દ્વયોર્મધ્યે’ (ખ), તથા ‘યદ્વત્ સ્યાત્—ભુક્તિમુક્તિદમ્’ (ઙ) —એવા પાઠભેદ છે। હવે ૧૧૩મો અધ્યાય—‘નર્મદા આદિનું માહાત્મ્ય’। અગ્નિ બોલ્યા: અહીં હું નર્મદા વગેરે તીર્થોનું માહાત્મ્ય કહું છું। નર્મદા પરમા છે; ગંગા દર્શનમાત્રથી તત્કાળ પવિત્ર કરે છે, અને નર્મદાનું જળ સ્પર્શ/સ્નાનથી શુદ્ધ કરે છે।

Verse 2

विस्तराद्योजनशतं योजनद्वयमायता षष्टिस्तीर्थसहस्राणि षष्टिकोट्यस् तथापराः

તેનો વિસ્તાર સો યોજન અને લંબાઈ બે યોજન છે; ત્યાં સાઠ હજાર તીર્થો છે, અને વધુમાં સાઠ કરોડ પણ છે।

Verse 3

पर्वतस्य समन्तात्तु तिष्ठन्त्यमरकण्टके कावेरीसङ्गमं पुण्यं श्रीपर्वतमतः शृणु

પર્વતની ચારે બાજુ તે અમરકંટકમાં સ્થિત છે. તેથી હવે શ્રીપર્વત તથા કાવેરીના પવિત્ર સંગમ વિષે સાંભળો।

Verse 4

गौरी श्रीरूपिणी तेपे तपस्तामब्रवीद्धरिः अवाप्स्यसि त्वमध्यात्म्यं नाम्ना श्रीपर्वतस्तव

શ્રીરૂપિણી ગૌરીએ તપ કર્યું. ત્યારે હરિએ તેને કહ્યું: “તું અધ્યાત્મસિદ્ધિ પ્રાપ્ત કરીશ, અને તારું નામ ‘શ્રીપર્વત’ થશે.”

Verse 5

समन्ताद्योजनशतं महापुण्यं भविष्यति अत्र दानन्तपो जप्यं श्राद्धं सर्वमथाक्षयं

ચારેય તરફ સો યોજન સુધી મહાપુણ્ય ઉત્પન્ન થાય છે. અહીં દાન, તપ, જપ અને શ્રાદ્ધ—બધું જ નિશ્ચયે અક્ષયફળદાયક બને છે.

Verse 6

नर्मदापरमिति झ निर्यान्त्यमरकण्टके इति झ तपस्तामब्रवीद्धर इति ग अत्र दानं तथा जप्यमिति झ सर्वमथाक्षरमिति ख , छ च मरणं शिवलोकाय सर्वदं तीर्थमुत्तमं हरो ऽत्र क्रीडते देव्या हिरण्यकशिपुस् तथा

અહીં પાઠ મળે છે—“નર્મદા પરમા” અને “અમરકંટકેથી ધન્યજન પ્રસ્થાન કરે છે।” અન્ય પાઠમાં—“હરે કહ્યું: તપ કર।” અહીં દાન તથા જપ કરવાં જોઈએ. આ ઉત્તમ તીર્થ સર્વદાયક છે; અહીં મરણ શિવલોક આપે છે. અહીં દેવી સાથે હર ક્રીડા કરે છે; હિરણ્યકશિપુ વિષે પણ એમ જ કહેવાય છે.

Verse 7

तपस्तप्त्वा बली चाभून्मुनयः सिद्धिमाप्नुवन्

તપ કરીને તેઓ બલવાન બન્યા; મુનિઓએ સિદ્ધિ પ્રાપ્ત કરી.