Prahlada’s Defeat in Battle and Victory through Bhakti (Nara-Narayana Episode)
पराजितश्च पुरुषो दैत्य दण्डं प्रयच्छति दण्डार्थं ते प्रदास्यामि वरं वृणु यमिच्छसि
parājitaśca puruṣo daitya daṇḍaṃ prayacchati daṇḍārthaṃ te pradāsyāmi varaṃ vṛṇu yamicchasi
«Lorsqu’un homme est vaincu, ô Daitya, il offre une peine ou une compensation. À titre de cette compensation, Je t’accorderai une grâce : choisis ce que tu désires.»
{ "primaryRasa": "vira", "secondaryRasa": "adbhuta", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
The verse frames divine grace as a reciprocal response to devotion: the Lord voluntarily binds Himself to a ‘code’ of honoring the devotee’s spiritual victory.
Vamśānucarita / carita: it is a moralizing narrative moment where a devotee’s conduct elicits a doctrinal teaching on bhakti and divine responsiveness.
Calling the boon a ‘daṇḍa’ (penalty) is ironic and symbolic: what would be punishment in worldly conquest becomes beneficence in spiritual conquest—power is transmuted into compassion.