किं पृच्छसि महाभाग अस्मान्पदपरिच्युतान् । एवमुक्तस्तदा तेन वज्रिणाशंकरात्मजः । प्रहस्येंद्रं प्रति तदा मा भैषीत्यभयं ददौ
kiṃ pṛcchasi mahābhāga asmānpadaparicyutān | evamuktastadā tena vajriṇāśaṃkarātmajaḥ | prahasyeṃdraṃ prati tadā mā bhaiṣītyabhayaṃ dadau
«Pourquoi nous interroger, ô bienheureux, alors que nous sommes déchus de notre rang ?» Ainsi parla Vajrin (Indra). Alors le fils de Śaṅkara sourit et dit à Indra : «Ne crains pas», lui accordant l’assurance.
Lomaharṣaṇa (Sūta), narrating Kārttikeya’s response
Tirtha: Kedāra (contextual)
Type: kshetra
Listener: Pilgrim-audience / sages (implied)
Scene: Kumāra laughs softly, smiling at Indra’s anxiety, and grants fearlessness; Indra’s posture shifts from despair to hope.
The divine grants abhaya (fearlessness) to those seeking refuge; confidence in dharma replaces panic in crisis.
The Kedārakhaṇḍa setting underlies the narration, but this verse focuses on divine assurance rather than a particular pilgrimage spot.
No ritual act is prescribed.