स्वर्णवर्णांचिते यद्वन्नगे दावाग्निसंवृते । आरुह्यजौ निमिर्दैत्यो हरिं प्रत्युद्ययौ बली
svarṇavarṇāṃcite yadvannage dāvāgnisaṃvṛte | āruhyajau nimirdaityo hariṃ pratyudyayau balī
Tel un mont boisé aux lueurs d’or, ceint d’un incendie de forêt, le puissant Daitya Nimi monta (sa monture) et se rua contre Hari.
Nārada (continuing context from 20.1)
Scene: Daitya Nimi, radiant like a golden mountain wrapped in wildfire, mounts his beast and rushes toward Hari; flames and heat shimmer form a halo-like yet destructive aura around him.
The Purāṇa contrasts blazing, destructive force with the sustaining presence of Hari—reminding that aggression cannot overturn divine protection.
No; this is a combat episode, not a site-glorification verse.
None.