साधु ते व्याहृतं वत्स एवमेतन्न चान्यथा । सत्यं सारस्वतः प्राह सत्या चैवं तथा श्रुतिः
sādhu te vyāhṛtaṃ vatsa evametanna cānyathā | satyaṃ sārasvataḥ prāha satyā caivaṃ tathā śrutiḥ
«Bien parlé, mon enfant : il en est ainsi, et non autrement. Sārasvata l’a déclaré comme vérité, et la Śruti, la Révélation sacrée, l’atteste elle aussi comme vraie.»
Brahmā (Padmabhū) replying (deduced from prior verse context)
Scene: An elder authority figure affirms a young speaker: ‘sādhu te’; a gesture of approval, calm faces, palm raised in blessing; manuscripts/veda symbols indicating śruti support.
Purāṇic dharma is presented as consistent with Vedic authority—true teaching is what Śruti confirms.
No holy site is mentioned; the focus is scriptural validation.
No specific rite; it asserts the truth-status of the preceding dharmic instruction.