पुण्योपदेष्टा पुण्यात्मा सर्वव्रतपरायणः । शुचिः शुचिचरित्रश्च श्रुतिस्मृतिविशारदः
puṇyopadeṣṭā puṇyātmā sarvavrataparāyaṇaḥ | śuciḥ śucicaritraśca śrutismṛtiviśāradaḥ
«Instructeur du mérite, à l’âme pure, voué à toutes les observances sacrées ; lui-même pur et d’une conduite sans tache ; et parfaitement versé dans la Śruti et la Smṛti. »
Kāśī narrative voice (Uttarārdha context; traditionally Skanda addressing Agastya in Kāśī-khaṇḍa)
Tirtha: Kāśī (Avimukta)
Type: kshetra
Scene: A pure, learned brāhmaṇa-ācārya instructs pilgrims on vows and meritorious conduct, holding palm-leaf manuscripts, with a clean, luminous aura in a Kāśī setting.
Spiritual authority rests on both purity of life (vrata, conduct) and fidelity to sacred knowledge (Śruti and Smṛti).
Kāśī is the implied sacred backdrop; the verse itself praises the qualities of a holy teacher rather than a particular tīrtha.
Vrata (religious observances) are referenced generally, without naming a specific vow.