चंडीचंडीश्वरौ दृश्यौ भवानीशंकरौ ततः । ढुंढिं प्रणम्य च ततो राजराजेशमर्चयेत्
caṃḍīcaṃḍīśvarau dṛśyau bhavānīśaṃkarau tataḥ | ḍhuṃḍhiṃ praṇamya ca tato rājarājeśamarcayet
Qu’on voie Caṇḍī et Caṇḍīśvara, puis Bhavānī et Śaṅkara. Après s’être incliné devant Ḍhuṇḍhi, qu’on adore alors Rājarājeśa.
Skanda
Tirtha: Caṇḍī; Caṇḍīśvara; Bhavānī; Śaṅkara; Ḍhuṇḍhi; Rājarājeśa (Kāśī)
Type: kshetra
Scene: A pilgrim visits a fierce yet protective Caṇḍī shrine, then Caṇḍīśvara liṅga; then a gentle Bhavānī with Śaṅkara; then bows at a guardian Ḍhuṇḍhi spot; finally performs elaborate worship at Rājarājeśa with lamps and offerings, evoking royal splendor.
The verse celebrates the inseparability of Śakti and Śiva in Kāśī—seeing both leads the pilgrim to royal devotion (Rājarājeśa) grounded in reverence.
Caṇḍī/Caṇḍīśvara, Bhavānī-Śaṅkara, Ḍhuṇḍhi, and Rājarājeśa—shrines in the Kāśī pilgrimage network.
Darśana of the deities, pranāma to Ḍhuṇḍhi, and explicit arcana (worship) of Rājarājeśa.