अथ स्मित्वाब्रवीच्छंभुः सिद्धं नस्तु समीहितम् । उत्थाय देवदेवेशः सह देव्या सुमंगलः
atha smitvābravīcchaṃbhuḥ siddhaṃ nastu samīhitam | utthāya devadeveśaḥ saha devyā sumaṃgalaḥ
Alors Śambhu sourit et dit : « Que notre dessein chéri s’accomplisse. » Puis, se levantant, le Seigneur des dieux —le plus propice— s’en alla avec la Déesse.
Skanda (narrator); direct speech by Śiva
Tirtha: Kāśī-kṣetra (contextual)
Type: kshetra
Scene: Śambhu smiles, pronounces fulfillment of the intended purpose, then rises and proceeds with Devī—both radiant and auspicious—beginning a sacred movement within Kāśī toward a liberation-pavilion setting.
Auspicious intent aligned with dharma is portrayed as certain to succeed, especially under Śiva’s grace.
The verse continues the Muktimaṇḍapa journey narrative within Kāśī.
None explicitly; the focus is on divine resolve and auspicious departure.