सत्यलोकाधिनाथस्य चतुरास्यस्य वेधसः । इत्यानंदात्समुद्भूतो वाष्पपूरो महेशितुः
satyalokādhināthasya caturāsyasya vedhasaḥ | ityānaṃdātsamudbhūto vāṣpapūro maheśituḥ
Ainsi, de joie, un flot de larmes jaillit du Grand Seigneur—à la vue du Créateur aux quatre visages, maître de Satyaloka.
Skanda (continuing explanation)
Listener: Agastya
Scene: Mahādeva, even as a child-form implied by surrounding verses, beholds four-faced Brahmā, ruler of Satyaloka; from joy, tears stream like a luminous flood.
Divine emotion is portrayed as blissful compassion and wonder; tears here signify ānanda (spiritual fullness), not weakness.
No tīrtha is named; the verse is cosmological within the Kāśīkhaṇḍa narrative.
None.