तां यज्ञभूमिमाश्रित्य स्वयं रुद्रेण सेविताम् । निरंतरमवर्तंत विदित्वा तस्य वैभवम्
tāṃ yajñabhūmimāśritya svayaṃ rudreṇa sevitām | niraṃtaramavartaṃta viditvā tasya vaibhavam
Prenant refuge en ce terrain sacrificiel—servi par Rudra lui-même—ils y revenaient sans cesse, connaissant sa gloire hors du commun.
Narrator (Setukhaṇḍa voice)
Tirtha: Rudra-sevita Yajñabhūmi (Setukṣetra)
Type: kshetra
Scene: Devas repeatedly arriving at a radiant yajña-ground; Rudra himself shown in humble service—tending the sacred space, blessing arrivals; the ground shines with residual yajña-śakti and tīrtha aura.
A site sanctified by the Lord’s own presence becomes a perpetual refuge, inspiring repeated pilgrimage and worship.
The yajña-bhūmi associated with Brahmakuṇḍa in the Setukhaṇḍa narrative.
No explicit injunction; it implies continual visitation and reverent attendance at the sacred ground.