त्रिशिरा-प्रबोधनम् तथा नरान्तक-वधः
Trisira’s Counsel and the Slaying of Naranthaka
श्रुत्वात्रिशिरसोवाक्यंदेवान्तकनरान्तकौ ।अतिकायश्चतेजस्वीबभूवुर्युद्धहर्षिताः ।।।।
śrutvā triśiraso vākyaṁ devāntaka-narāntakau | atikāyaś ca tejasvī babhūvur yuddha-harṣitāḥ ||
En entendant les paroles de Triśiras, Devāntaka et Narāntaka, ainsi que le rayonnant Atikāya, furent saisis d'une ardeur guerrière.
Hearing Trisira's words both Devanthaka and Naranthaka and glorious Atikaya became enthusiastic for combat.
Words can inflame desire for violence; the verse implicitly contrasts dharmic restraint with adharmic battle-lust stirred by provocation.
Triśiras incites fellow Rākṣasa warriors, who become enthusiastic to enter combat.
Not virtue but a cautionary trait: impulsive zeal for war, easily triggered by rhetoric.