रामरावणयोर्युद्धवैषम्यं तथा रावणशिरश्छेदनम्
Rama–Ravana Duel Intensifies; Ravana’s Heads Severed and Reappear
सोतिविद्धोबलवतादशग्रीवेणराघवः ।।।।जगाम न विकारं च न चापिव्यथितोऽभवत् ।
so ’tividdho balavatā daśagrīveṇa rāghavaḥ |
jagāma na vikāraṃ ca na cāpi vyathito ’bhavat ||
Bien que le puissant Daśagrīva eût cruellement transpercé Rāghava, il ne montra aucun trouble et ne fut point accablé.
Raghava, though wounded by the mighty Ravana's arrows, did notexperience suffering or agitation, nor disquiet.
Steadfastness under suffering: dharma is upheld through inner discipline—remaining unshaken and truthful to one’s duty even when wounded.
During the duel, Rāvaṇa strikes Rāma powerfully, yet Rāma remains calm and undisturbed.
Dhṛti (fortitude) and equanimity (samatā)—a hallmark of Rāma’s righteous heroism.