तथा समस्ततीर्थानां वरिष्ठं पुरषोत्तमम् । वसूनां पावको यद्वद्रुद्राणां शंकरो यथा ॥ १३ ॥
tathā samastatīrthānāṃ variṣṭhaṃ puraṣottamam | vasūnāṃ pāvako yadvadrudrāṇāṃ śaṃkaro yathā || 13 ||
De même, parmi tous les tīrthas, Puruṣottama est le plus éminent ; comme Pāvaka (le Feu) est le chef des Vasus, et comme Śaṅkara est le chef des Rudras.
Narada (in dialogue context with Sanatkumara tradition; verse presented as a doctrinal assertion within Uttara-Bhaga tirtha-mahatmya narration)
Vrata: none
Primary Rasa: bhakti
Secondary Rasa: adbhuta
It establishes a hierarchy of sacred power: Puruṣottama is declared the supreme tīrtha, using well-known Vedic-style comparisons (chief among a class) to affirm its unrivaled merit for dharma and purification.
By naming Puruṣottama as the foremost among tīrthas, it implicitly directs the devotee toward Viṣṇu-centered worship and remembrance at the highest holy locus, framing pilgrimage as an aid to Viṣṇu-bhakti and surrender.
The verse uses a traditional classificatory method (gaṇa/varṣa-style ‘best among a group’) common in śāstric discourse; it supports ritual decision-making in tīrtha-yātrā by prioritizing a principal kṣetra over secondary sites.