नीलोत्पलैः सकह्लारैर् गुञ्जातककसेरुकैः शृङ्गाटकमृणालैश्च करटै राजतोत्पलैः //
nīlotpalaiḥ sakahlārair guñjātakakaserukaiḥ śṛṅgāṭakamṛṇālaiśca karaṭai rājatotpalaiḥ //
Avec des lotus bleus nīlotpala, avec les lotus blancs kahlāra; avec des plantes aquatiques semblables à la guñjā et le kaseru parfumé; et aussi des châtaignes d’eau, des tiges de lotus, des plantes karaṭa et des lotus éclatants, blanc argenté—(l’étang) doit être ainsi paré.
This verse is not about Pralaya; it gives Vastu-oriented instructions for beautifying and sanctifying a water body (pushkariṇī) using auspicious aquatic plants.
It supports the duty of public welfare and religious merit: commissioning clean, beautiful ponds with auspicious flora benefits communities, supports ritual purity, and enhances sacred spaces—an ideal royal/householder act of dharma.
It specifies recommended aquatic plantings for a sacred pond—lotuses, water-lilies, water-chestnuts, and lotus-stalks—indicating that ritual landscapes are to be deliberately designed for purity, beauty, and auspiciousness in Vastu practice.