Adhyaya 35 — Madālasa’s Instruction on Purity, Impurity, and Corrective Rites (Śauca and Aśauca)
अन्येषाञ्चैव तद्द्रव्यैर्वर्णगन्धापहारतः ।
शुचि गोत्रप्तिकृत्तोयं प्रकृतिस्थं महीगतं ॥
anyeṣāñ caiva tad-dravyair varṇa-gandhāpahārataḥ /
śuci go-tṛpti-kṛt toyaṃ prakṛti-sthaṃ mahī-gatam //
Pour les autres substances aussi, la purification s’obtient par leurs agents de nettoyage propres, en supprimant la décoloration et l’odeur. L’eau est pure lorsqu’elle satisfait les vaches (qu’elles l’acceptent à boire), lorsqu’elle est à l’état naturel, et lorsqu’elle est (fraîche) issue de la terre/de sa source.
{ "primaryRasa": "shanta", "secondaryRasa": "dharma", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
Purity is operationally defined: stains and odors indicate remaining impurity; and water’s purity is judged by naturalness and harmlessness (fit even for animals).
Ācāra/dharma material; not pancalakṣaṇa.
‘Natural-state water’ symbolizes an unmodified mind: clarity is not manufactured but restored by removing distortions (varṇa) and residues (gandha).