Adhyaya 26 — Madālasa Names Alarka and Reorients Him Toward Kshatriya Duty
यज्ञौरनेकैर्विबुधानजस्त्रमर्थैर्द्विजान् प्रीणय संश्रितांश्च ।
स्त्रियश्च कामैरतुलैश्चिराय युद्धैश्चारींस्तोṣयितासि वीर ॥
yajñair anekair vibudhān ajasram arthair dvijān prīṇaya saṃśritāṃś ca | striyaś ca kāmair atulaiś cirāya yuddhaiś cārīṃs toṣayitāsi vīra ||
Par de nombreux sacrifices, réjouis sans cesse les dieux ; par tes richesses, comble les deux-fois-nés (brahmanes) et ceux qui dépendent de toi. Par des plaisirs incomparables, satisfais longtemps tes épouses ; et par les batailles, ô héros, satisfais tes ennemis (c’est-à-dire affronte-les dans un combat légitime).
{ "primaryRasa": "vira", "secondaryRasa": "shanta", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
The verse sketches a balanced royal life: ritual support of cosmic order (yajña), economic redistribution (support of dvijas and dependents), legitimate household enjoyment, and disciplined kṣātra action against enemies—each in its proper sphere.
Ethical instruction attached to royal narrative; it functions as normative guidance for vaṃśānucarita (how rulers in a lineage ought to behave), rather than cosmogenesis or manvantara chronology.
The four ‘satisfactions’ map to harmonizing domains: divine (devas), social-intellectual (dvijas), domestic (wives/household), and adversarial (enemies). Integrated sovereignty is inner integration of these forces.