Adhyaya 14 — Vaivasvata Manvantara
क्षुत्क्षामास्तृट्पतज्जिह्वातालवो वेदनातुराः ।
दिवामैथुनिनः पापाḥ परदारभुजश्च ये ॥
kṣutkṣāmās tṛṭpatajjihvā-tālavo vedanāturāḥ / divāmaithuninaḥ pāpāḥ paradārabhujaś ca ye
Épuisés par la faim, la langue et le palais desséchés par la soif et affligés par la douleur, ces pécheurs qui s'adonnent aux rapports diurnes et ceux qui jouissent de la femme d'autrui sont punis ici.
{ "primaryRasa": "bibhatsa", "secondaryRasa": "bhayanaka", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
Sexual conduct is framed as a dharmic responsibility affecting families and social order. Adultery is condemned as harm to another’s household; the imagery underscores desire leading to suffering.
Dharma/karmaphala instruction rather than cosmological lakṣaṇas.
Hunger and thirst symbolize insatiable craving (tṛṣṇā). The ‘dry tongue/palate’ indicates pleasure turning into aridity—desire that cannot truly satisfy.