Previous Verse
Next Verse

Shloka 26

दोनोंके कर्म विख्यात थे। युद्धमें पुरुषार्थ और बलकी दृष्टिसे दोनों ही शम्बरासुर और देवराज इन्द्रके समान थे ।। कार्तवीर्यसमौ चोभौ तथा दाशरथे: समौ । विष्णुवीर्यसमौ चोभौ तथा भवसमौ युधि,दोनों ही युद्धमें कार्तवीर्य अर्जुन, दशरथनन्दन श्रीराम, भगवान्‌ विष्णु और भगवान्‌ शंकरके समान पराक्रमी थे

kārtavīrya-samau cobhau tathā dāśaratheḥ samau | viṣṇu-vīrya-samau cobhau tathā bhava-samau yudhi ||

Sañjaya dit : Tous deux étaient renommés pour leurs hauts faits. Dans la mêlée, par vaillance virile et force pure, ils étaient comme Śambara l’Asura et comme Indra, seigneur des dieux. Oui, à la guerre, tous deux étaient l’égal de Kārtavīrya Arjuna, l’égal de Rāma, fils de Daśaratha, l’égal en valeur de Viṣṇu, et l’égal de Bhava (Śiva) lui-même — tant leur puissance au combat était grande.

कार्तवीर्यसमौequal to Kārtavīrya
कार्तवीर्यसमौ:
Karta
TypeAdjective
Rootकार्तवीर्य-सम (प्रातिपदिक)
FormMasculine, Nominative, Dual
and
:
TypeIndeclinable
Rootच (अव्यय)
उभौboth
उभौ:
Karta
TypePronoun/Adjective
Rootउभ (प्रातिपदिक)
FormMasculine, Nominative, Dual
तथाlikewise
तथा:
TypeIndeclinable
Rootतथा (अव्यय)
दाशरथेःof Dāśarathi (Rāma)
दाशरथेः:
TypeNoun (Proper)
Rootदाशरथि (प्रातिपदिक)
FormMasculine, Genitive, Singular
समौequal
समौ:
Karta
TypeAdjective
Rootसम (प्रातिपदिक)
FormMasculine, Nominative, Dual
विष्णुवीर्यसमौequal in prowess to Viṣṇu
विष्णुवीर्यसमौ:
Karta
TypeAdjective
Rootविष्णु-वीर्य-सम (प्रातिपदिक)
FormMasculine, Nominative, Dual
and
:
TypeIndeclinable
Rootच (अव्यय)
उभौboth
उभौ:
Karta
TypePronoun/Adjective
Rootउभ (प्रातिपदिक)
FormMasculine, Nominative, Dual
तथाlikewise
तथा:
TypeIndeclinable
Rootतथा (अव्यय)
भवसमौequal to Bhava (Śiva)
भवसमौ:
Karta
TypeAdjective
Rootभव-सम (प्रातिपदिक)
FormMasculine, Nominative, Dual
युधिin battle
युधि:
Adhikarana
TypeNoun
Rootयुध् (प्रातिपदिक: युध्/युधि as noun; locative of युध्/युध्-)
FormFeminine, Locative, Singular

संजय उवाच

S
Sañjaya
K
Kārtavīrya Arjuna
R
Rāma (Dāśarathi)
V
Viṣṇu
B
Bhava (Śiva)
Ś
Śambara (Asura)
I
Indra

Educational Q&A

The verse underscores how extraordinary martial power magnifies moral responsibility: when warriors of near-divine prowess clash, the consequences for dharma, society, and life itself become vast, reminding the listener that strength in war is awe-inspiring yet ethically weighty.

Sañjaya is describing two combatants (contextually, the pair under discussion in this section) by elevating them through a chain of renowned comparisons—Asura and god, legendary kings and divine figures—so the audience grasps the intensity and scale of the battle about to unfold or currently unfolding.