कृपकृपी-जननम्
The Birth of Kṛpa and Kṛpī; Kṛpa’s Attainment of Astras
दत्त: क्रीतः कृत्रिमश्न॒ उपगच्छेत् स्वयं च यः । सहोढो ज्ञातिरेताश्व हीनयोनिधृतश्च यः
dattaḥ krītaḥ kṛtrimāś ca upagacchet svayaṃ ca yaḥ | sahūḍho jñātiretāś ca hīnayoni-dhṛtaś ca yaḥ ||
Vaiśampāyana dit : «Sont tenus pour fils “a-bandhu-dāyāda” (non héritiers par la lignée du sang) : (1) le “Dattā”, fils “donné”, remis formellement par ses parents ; (2) le “Krītā”, fils “acheté”, obtenu contre paiement ; (3) le “Kṛtrima”, fils “artificiel”, qui vient de lui-même en disant : “Je suis ton fils” ; (4) le “Sahūḍha”, né du ventre d’une épouse déjà enceinte au moment du mariage ; (5) le “Jñātiretā”, engendré par un parent au sein de la lignée ; et (6) le fils porté par une femme d’origine sociale inférieure. Tous ceux-là sont classés parmi les a-bandhu-dāyāda.»
वैशम्पायन उवाच
The verse classifies certain socially recognized forms of sonship that do not arise from direct blood descent, indicating how dharma-text traditions distinguished between biological lineage and legally/socially constituted heirs for purposes such as inheritance and family continuity.
Vaiśampāyana is enumerating categories of ‘sons’ acknowledged in traditional legal-ethical discourse, explaining which kinds are considered non-agnatic heirs (abandhu-dāyāda) and defining each type by the manner of acquisition or birth circumstances.