वासिष्ठकथनम् (आदित्य–सोमवंशवर्णनम् तथा रुद्रसहस्रनाम-प्रशंसा)
छाया स्वपुत्राभ्यधिकं स्नेहं चक्रे मनौ तदा पूर्वो मनुर्न चक्षाम यमस्तु क्रोधमूर्छितः
chāyā svaputrābhyadhikaṃ snehaṃ cakre manau tadā pūrvo manurna cakṣāma yamastu krodhamūrchitaḥ
Alors Chāyā manifesta envers Manu une affection surpassant même celle qu’elle portait à ses propres fils. Le Manu d’autrefois ne discerna pas la vérité, tandis que Yama, submergé par la colère, fut troublé.
Suta Goswami (narrating to the sages at Naimisharanya)