Parīkṣit’s Inquiry into Vṛtrāsura’s Bhakti and the Beginning of Citraketu’s Trial
सापि तत्प्राशनादेव चित्रकेतोरधारयत् । गर्भं कृतद्युतिर्देवी कृत्तिकाग्नेरिवात्मजम् ॥ ३० ॥
sāpi tat-prāśanād eva citraketor adhārayat garbhaṁ kṛtadyutir devī kṛttikāgner ivātmajam
De même que la déesse Kṛttikā, ayant reçu par Agni la semence de Śiva, conçut Skanda, ainsi la déesse Kṛtadyuti, en mangeant les restes sanctifiés du yajña accompli par Aṅgirā, devint enceinte de la semence de Citraketu.
This verse shows that merely partaking of sanctified remnants can immediately bestow divine results—here, the queen conceives a radiant child—highlighting prasāda as a channel of the Lord’s grace.
The comparison emphasizes the extraordinary, luminous nature of the child: just as Kṛttikā bore Agni’s brilliant offspring, Kṛtadyuti conceives a similarly radiant son by spiritual potency.
Honor prasādam with faith and gratitude, seeing it as spiritual mercy; this cultivates devotion and invites auspicious transformation, even amid material limitations.