Sukta 9
श्वऽन्वतीरप्सरसो रूपका उतार्बुदे । अन्तःपात्रे रेरिहतीं रिशां दुर्णिहितैषिणीम्। सर्वास्ता अर्बुदे त्वममित्रेभ्यो दृशे कुरूदारांश्च प्र दर्शय
śvànvatīr apsáraso rū́pakā utā́rbude | antáḥ-pā́tre réríhatīṃ riśā́ṃ durnihitáiṣiṇīm | sárvā́s tā́ arbude tvám amítrebhyo dṛśé kúru udārā́ṃś ca prá darśaya ||
Dog-followed Apsarases, shape-wearing, and thou, O Arbuda—her that within the vessel licks again and again, seeking harm, hunting what is ill-bestowed: all those, O Arbuda, make thou visible to our foes; their gaping sores, too, show forth.
Apsaras suivies du chien, revêtues de formes, et toi, ô Arbuda : celle qui, au-dedans du vase, lèche sans cesse, cherchant le mal, traquant ce qui fut mal déposé — toutes celles-là, ô Arbuda, rends-les visibles à nos ennemis ; et leurs plaies béantes, montre-les au grand jour.
Rishi: Atharvanic tradition (verify Anukramaṇī assignment per edition).
Devata: Apsarases (as malignant spirits) and Arbuda (personified affliction)
Chandas: Mixed/irregular (verify per critical edition)
{"primary_rasa":"bhayankara","secondary_rasa":"raudra","emotional_arc":"Uncanny infiltration imagery → decisive exposure/command.","listener_experience":"Creeping recognition of hidden harm followed by catharsis through revelation.","intensity":7}