Adhyaya 161: The Efficacy of the Sacred Forests: The Merit of Pilgrimage to Mathurā’s Twelve Groves

Verse 1

अथ देववनप्रभावः ॥ धरण्युवाच ॥ ये धर्मविमुखा मूढाः सर्वज्ञानविवर्जिताः ॥ का गतिः कृष्ण तेषां हि विहिता नरके सुरैः

Ahora, (se expone) el poder de Devavana. Dijo la Tierra: «Los que se apartan del dharma—necios y privados de todo conocimiento—¿qué destino, oh Kṛṣṇa, les ha sido asignado en el infierno por los dioses?»

Verse 2

अभुक्त्वा नारकं दुःखं सुकृतैः पुण्यदैर्नृणाम् ॥ प्रयान्ति कर्मणा येन तमुपायं ब्रवीहि मे

«Sin padecer el dolor infernal, por las obras meritorias de los hombres que otorgan puṇya, ¿por qué acción avanzan más allá de ese sufrimiento? Dime ese medio.»

Verse 3

श्रीवराह उवाच ॥ सर्वधर्मविहीनानां पुरुषाणां दुरात्मनाम् ॥ नरकार्त्तिहरादेवी मथुरा पापघातिनी ॥

Dijo Śrī Varāha: Para los hombres privados de todo dharma y de ánimo perverso, la Diosa Mathurā disipa las aflicciones del infierno y destruye el pecado.

Verse 4

मथुरावासिनो ये च तीर्थानां चोपसेवकाः ॥ वनानां दर्शको वाथ मथुराक्रमकोऽपि वा ॥

Quienes habitan en Mathurā, y quienes sirven y frecuentan los tīrthas; asimismo quien solo contempla los bosques, o incluso quien pone el pie en Mathurā—

Verse 5

एषां मध्ये कृतं यैश्च एकं च शतमोजसा ॥ न ते नरकभोक्तारः स्वर्गभाजो भवन्ति ते ॥

Y entre ellos, aquellos que realizan esta observancia con vigor—sea una vez o cien veces—no llegan a padecer el infierno; llegan a participar del cielo.

Verse 6

आदौ मधुवनं नाम द्वितीयं तालमेव च ॥ वनं कुन्दवनं चैव तृतीयं वनमुत्तमम् ॥

Al principio está el bosque llamado Madhuvana; el segundo es Tālavana. El tercero, en verdad, es el excelente bosque llamado Kundavana.

Verse 7

चतुर्थं काम्यकवनं वनानां वनमुत्तमम् ॥ पञ्चमं वै बहुवनं षष्ठं भद्रवनं स्मृतम् ॥

El cuarto es Kāmyakavana, un bosque excelente entre los bosques. El quinto es Bahuvana; el sexto es recordado como Bhadravana.

Verse 8

सप्तमं तु वनं भूमे खादिरं लोकविश्रुतम् ॥ महावनं चाष्टमं तु सदैव च मम प्रियम् ॥

El séptimo bosque, oh Tierra, es Khādira, célebre en el mundo. El octavo es Mahāvana, siempre querido para mí.

Verse 9

लोहर्गलवनं नाम नवमं पातकापहम् ॥ वनं बिल्ववनं नाम दशमं देवपूजितम् ॥

La novena se llama Lohargalavana, que elimina la falta. La décima es el bosque llamado Bilvavana, honrado en el culto divino.

Verse 10

यथाक्रमेण ये यात्रां वनानां च जितेन्द्रियाः ॥ करिष्यन्ति वरारोहे इन्द्रलोकं व्रजन्ति ते ॥

Quienes, dueños de sí, emprendan la peregrinación por los bosques en el debido orden, oh de hermosas caderas, van al mundo de Indra.

Verse 11

एकादशं तु भाण्डीरं द्वादशं वृन्दका वनम् ॥ एतानि ये प्रपश्यन्ति न ते नरकभोगिनः ॥

La undécima es Bhāṇḍīra; la duodécima es el bosque de Vṛndakā. Quienes los contemplan no padecen los tormentos del infierno.