Verse 49
Brahmavidya
गृहस्थो ब्रह्मचारी च वानप्रस्थश्च भिक्षुकः । यत्र तत्र स्थितो ज्ञानी परमाक्षरवित्सदा ॥ विषयी विषयासक्तो याति देहान्तरे शुभम् । ज्ञानादेवास्य शास्त्रस्य सर्वावस्थोऽपि मानवः ॥४९-५०॥
गृहस्थः । ब्रह्मचारी । च । वानप्रस्थः । च । भिक्षुकः । यत्र । तत्र । स्थितः । ज्ञानी । परम-अक्षर-वित् । सदा ॥ विषयी । विषय-आसक्तः । याति । देह-अन्तरे । शुभम् । ज्ञानात् । एव । अस्य । शास्त्रस्य । सर्व-अवस्थः । अपि । मानवः ॥
gṛhastho brahmacārī ca vānaprasthaś ca bhikṣukaḥ | yatra tatra sthito jñānī paramākṣaravit sadā || viṣayī viṣayāsakto yāti dehāntare śubham | jñānād evāsya śāstrasya sarvāvastho 'pi mānavaḥ ||49–50||
Sea jefe de hogar, estudiante célibe, habitante del bosque o mendicante—dondequiera que se halle—tal es el sabio, el que conoce constantemente al Supremo Imperecedero (Akṣara). El gozador de los sentidos, apegado a los objetos, va a otro cuerpo (transmigra) en busca de lo auspicioso. Por el conocimiento de esta enseñanza solamente, el ser humano—en cualquier condición de vida—alcanza la meta.
Whether a householder, a celibate student, a forest-dweller, or a mendicant—wherever he may be situated—the knower, the constant knower of the supreme Imperishable, (is such). The sense-enjoyer, attached to objects, goes into another body (i.e., transmigrates), (seeking) the auspicious. By the knowledge of this teaching alone, a human being—though in any condition of life—(attains the goal).