Adhyaya 181

Verse 1

सूत उवाच । एतस्मिन्नंतरे सर्वेर्नागरैर्ब्राह्मणोत्तमैः । प्रेषितो मध्यगस्तत्र गर्तातीर्थसमुद्भवः

Sūta dijo: Entretanto, todos los eminentes brāhmaṇas de aquella ciudad enviaron allí como emisario a Madhyaga, surgido de la santidad del Gartā‑tīrtha.

Verse 2

रेरे मध्यग गत्वा त्वं ब्रूहि तं कुपितामहम् । विप्रवृत्ति प्रहंतारं नीतिमार्गविवर्जितम्

Ve, ve, oh Madhyaga: dile que estoy airado; es un destructor de la conducta brāhmánica, uno que ha abandonado el sendero de la recta nīti, la prudencia y el dominio de sí.

Verse 3

एतत्क्षेत्रं प्रदत्तं नः पूर्वेषां च द्विजन्मनाम् । महेश्वरेण तुष्टेन पूरिते सर्पजे बिले

Este campo sagrado nos fue concedido a nosotros y a nuestros antepasados, los dvija—por Maheśvara, quien, complacido, colmó la caverna nacida de la serpiente, haciendo la tierra segura y apta.

Verse 4

तस्य दत्तस्य चाद्यैव पितामहशतं गतम् । पंचोत्तरमसन्दिग्धं यावत्त्वं कुपितामह

Por ese don, aun hoy, cien y cinco generaciones de antepasados han alcanzado sin duda la liberación—mientras tú, oh airado antepasado, permanezcas apaciguado.

Verse 5

न केनापि कृतोऽस्माकं तिरस्कारो यथाऽधुना । त्वां मुक्त्वा पापकर्माणं न्यायमार्गविवर्जितम्

Nadie nos ha despreciado jamás como ahora—salvo tú, hacedor de obras pecaminosas, que has abandonado el camino de la justicia.

Verse 6

नागरैर्ब्राह्मणैर्बाह्यं योऽत्र यज्ञं समाचरेत् । श्राद्धं वा स हि वध्यः स्यात्सर्वेषां च द्विजन्मनाम्

Quienquiera que aquí celebre un sacrificio—o incluso un śrāddha—excluyendo a los brāhmaṇas Nāgara, ciertamente merece ser castigado por todos los dvija.

Verse 7

न तस्य जायते श्रेयस्तत्समुत्थं कथंचन । एतत्प्रोक्तं तदा तेन यदा स्थानं ददौ हि नः

De aquel acto impropio no nace en modo alguno mérito auspicioso. Esto fue declarado por él en aquel tiempo, cuando nos concedió este lugar.

Verse 8

तस्माद्यत्कुरुषे यज्ञं ब्राह्मणैर्नागरैः कुरु । नान्यथा लप्स्यसे कर्तुं जीवद्भिर्नागरैर्द्विजैः

Por ello, cualquier sacrificio (yajña) que emprendas, realízalo con los brāhmaṇas Nāgara. De otro modo, mientras vivan los Nāgara dos veces nacidos, no se te permitirá llevarlo a cabo.

Verse 9

एवमुक्तस्ततो गत्वा मध्यगो यत्र पद्मजः । यज्ञमण्डपदूरस्थो ब्राह्मणैः परिवारितः

Así interpelado, fue al lugar central donde estaba Padmaja (Brahmā): de pie, a poca distancia del pabellón del sacrificio, rodeado de brāhmaṇas.

Verse 10

यत्प्रोक्तं नागरैः सर्वैः सविशेषं तदा हि सः । तच्छ्रुत्वा पद्मजः प्राह सांत्वपूर्वमिदं वचः

Al oír con todo detalle lo que todos los Nāgaras habían expuesto, Padmaja (Brahmā) habló entonces estas palabras, ofreciendo primero apaciguamiento.

Verse 11

मानुषं भावमापन्न ऋत्विग्भिः परिवारितः । त्वया सत्यमिदं प्रोक्तं सर्वं मध्यगसत्तम

Aunque he asumido un modo humano y estoy rodeado de ṛtvij (sacerdotes oficiantes), todo lo que has dicho es enteramente verdad, oh el mejor de los que están en el centro.

Verse 12

किं करोमि वृताः सर्वे मया ते यज्ञकर्मणि । ऋत्विजोऽध्वर्यु पूर्वा ये प्रमादेन न काम्यया

«¿Qué he de hacer? Pues a todos esos sacerdotes—comenzando por el adhvaryu—ya los he comprometido para la obra del yajña, por descuido, no por intención deliberada»។

Verse 13

तस्मादानय तान्सर्वानत्र स्थाने द्विजोत्तमान् । अनुज्ञातस्तु तैर्येन गच्छामि मखमण्डपे

«Por tanto, trae aquí a todos esos brāhmaṇas excelsos; y, una vez que ellos me concedan permiso, iré al pabellón del sacrificio.»

Verse 14

मध्यग उवाच । त्वं देवत्वं परित्यज्य मानुषं भावमाश्रितः । तत्कथं ते द्विजश्रेष्ठाः समागच्छंति तेंऽतिकम्

Dijo Madhyaga: «Has dejado el estado de deva y has asumido la condición humana. ¿Cómo, entonces, esos brāhmaṇas excelentes vienen y se congregan junto a ti?»

Verse 15

श्रेष्ठा गावः पशूनां च यथा पद्मसमुद्भव । विप्राणामिह सर्वेषां तथा श्रेष्ठा हि नागराः

Oh Nacido del Loto (Brahmā), así como la vaca es la primera entre las bestias, así también, entre todos los brāhmaṇas de aquí, los brāhmaṇas Nāgara son en verdad los más eminentes.

Verse 16

तत्माच्चेद्वांछसि प्राप्तिं त्वमेतां यज्ञसंभवाम् । तद्भक्त्यानागरान्सर्वान्प्रसादय पितामह

Por ello, si deseas alcanzar este logro nacido del yajña, entonces, con devoción, oh Pitāmaha (Brahmā), gana la gracia benévola de todos los Nāgaras.

Verse 17

सूत उवाच । तच्छ्रुत्वा पद्मजो भीत ऋत्विग्भिः परिवारितः । जगाम तत्र यत्रस्था नागराः कुपिता द्विजाः

Dijo Sūta: Al oír esto, el Nacido del Loto (Brahmā), temeroso y rodeado por los sacerdotes oficiantes, fue al lugar donde estaban de pie los brāhmaṇas Nāgara, airados.

Verse 18

प्रणिपत्य ततः सर्वान्विनयेन समन्वितः । प्रोवाच वचनं श्रुत्वा कृतांजलिपुटः स्थितः

Entonces, postrándose ante todos con humildad, y quedándose en pie con las manos juntas en reverencia, pronunció sus palabras tras haber escuchado.

Verse 19

जानाम्यहं द्विजश्रेष्ठाः क्षेत्रेऽस्मिन्हाट केश्वरे । युष्मद्बाह्यं वृथा श्राद्धं यज्ञकर्म तथैव च

«Sé bien, oh los mejores de los brāhmaṇas, que en este campo sagrado de Hāṭakeśvara, todo śrāddha y asimismo todo rito de yajña realizado sin vosotros es estéril.»

Verse 20

कलिभीत्या मयाऽनीतं स्थानेऽस्मिन्पुष्करं निजम् । तीर्थं च युष्मदीयं च निक्षेपोऽ यंसमर्पितः

«Por temor a Kali, he traído a este lugar mi propio Puṣkara; y este depósito—esta entrega del tīrtha—os lo he ofrecido, para que sea vuestro.»

Verse 21

ऋत्विजोऽमी समानीता गुरुणा यज्ञसिद्धये । अजानता द्विजश्रेष्ठा आधिक्यं नागरात्मकम्

«Estos sacerdotes oficiantes fueron traídos por mi preceptor para consumar el yajña; mas, oh mejores de los brāhmaṇas, ignoraban la prerrogativa superior que pertenece a los Nāgara.»

Verse 22

तस्माच्च क्षम्यतां मह्यं यतश्च वरणं कृतम् । एतेषामेव विप्राणामग्निष्टोमकृते मया

Por ello, perdonadme, pues hice la elección de los sacerdotes para el sacrificio Agniṣṭoma entre estos mismos brāhmaṇas.

Verse 23

एतच्च मामकं तीर्थं युष्माकं पापनाशनम् । भविष्यति न सन्देहः कलिकालेऽपि संस्थिते

Y este vado sagrado mío se volverá destructor de vuestros pecados—sin duda—y permanecerá eficaz aun en la era de Kali.

Verse 24

ब्राह्मणा ऊचुः । यदि त्वं नागरैर्बाह्यं यज्ञं चात्र करिष्यसि । तदन्येऽपि सुराः सर्वे तव मार्गानुयायि नः । भविष्यन्ति तथा भूपास्तत्कार्यो न मखस्त्वया

Los brāhmaṇas dijeron: «Si realizas aquí un sacrificio excluyendo a los Nāgaras, entonces todos los demás dioses seguirán tu ejemplo. Del mismo modo, los reyes harán lo mismo. Por ello, no debes emprender tal sacrificio».

Verse 25

यद्येवमपि देवेश यज्ञकर्म करिष्यसि । अवमन्य द्विजान्सर्वाक्षिप्रं गच्छास्मदंतिकात्

«Aun así, oh Señor de los dioses, si insistes en realizar el rito del sacrificio, entonces—habiendo deshonrado a todos los brāhmaṇas—apártate pronto de nuestra presencia».

Verse 26

ब्रह्मोवाच । अद्यप्रभृति यः कश्चिद्यज्ञमत्र करिष्यति । श्राद्धं वा नागरैर्बाह्यं वृथा तत्संभविष्यति

Brahmā dijo: «Desde hoy en adelante, quienquiera que realice aquí un sacrificio—o un śrāddha—excluyendo a los Nāgaras, ese acto será en vano, sin fruto».

Verse 27

नागरोऽपि च यो न्यत्र कश्चिद्यज्ञं करिष्यति । एतत्क्षेत्रं परित्यज्य वृथा तत्संभविष्यति

Y aun siendo un Nāgara—si alguien realiza un yajña en otro lugar, abandonando este campo sagrado—ese sacrificio también será en vano.

Verse 28

मर्यादेयं कृता विप्रा नागराणां मयाऽधुना । कृत्वा प्रसादमस्माकं यज्ञार्थं दातुमर्हथ । अनुज्ञां विधिवद्विप्रा येन यज्ञं करोम्यहम्

Oh brāhmaṇas, ahora he establecido esta norma de límites para los Nāgaras. Por ello, mostradnos vuestro favor y conceded lo necesario para el yajña. Y, oh brāhmaṇas, otorgad vuestra autorización formal conforme al rito, para que yo pueda realizar el sacrificio.

Verse 29

सूत उवाच । ततस्तैर्ब्राह्मणैस्तुष्टैरनुज्ञातः पितामहः । चकार विधिवद्यज्ञं ये वृता ब्राह्मणाश्च तैः

Dijo Sūta: Entonces Pitāmaha (Brahmā), habiendo recibido el permiso de aquellos brāhmaṇas complacidos, realizó el yajña conforme a la norma, junto con los brāhmaṇas que ellos habían designado para el rito.

Verse 30

विश्वकर्मा समागत्य ततो मस्तकमण्डनम् । चकार ब्राह्मणश्रेष्ठा नागराणां मते स्थितः

Luego llegó Viśvakarmā y forjó el adorno de la cabeza (la corona ceremonial). Oh el mejor de los brāhmaṇas, actuó conforme a la costumbre aceptada por los Nāgaras.

Verse 31

ब्रह्मापि परमं तोषं गत्वा नारदमब्रवीत् । सावित्रीमानय क्षिप्रं येन गच्छामि मण्डपे

Brahmā también, colmado de supremo gozo, dijo a Nārada: «Trae pronto a Sāvitrī, para que yo pueda dirigirme al pabellón del sacrificio».

Verse 32

वाद्यमानेषु वाद्येषु सिद्धकिन्नरगुह्यकैः । गन्धर्वैर्गीतसंसक्तैर्वेदोच्चारपरैर्द्विजैः । अरणिं समुपादाय पुलस्त्यो वाक्यमब्रवीत्

Mientras los instrumentos eran tañidos por Siddhas, Kinnaras y Guhyakas; mientras los Gandharvas se absorbían en el canto; y mientras los brāhmaṇas, entregados a la recitación védica, colmaban el aire—Pulastya, tomando los palos de fuego araṇi, pronunció estas palabras.

Verse 33

पत्नी ३ पत्नीति विप्रेन्द्राः प्रोच्चैस्तत्र व्यवस्थिताः

Allí, los brāhmaṇas más eminentes, firmes en sus puestos, clamaron en alta voz: «¡Patnī! ¡Patnī!» («¡La esposa! ¡La esposa!»).

Verse 34

एतस्मिन्नंतरे ब्रह्मा नारदं मुनिसत्तमम् । संज्ञया प्रेषयामास पत्नी चानीयतामिति

Entretanto, Brahmā hizo una seña a Nārada, el más excelso de los sabios, y lo envió con esta orden: «Trae aquí a mi Patnī (consorte)».

Verse 35

सोऽपि मंदं समागत्य सावित्रीं प्राह लीलया । युद्धप्रियोंऽतरं वांछन्सावित्र्या सह वेधसः

Él también se acercó lentamente y, con tono juguetón, habló a Sāvitrī—buscando una rendija para suscitar contienda entre el ánimo inclinado a la guerra y Sāvitrī, junto a Vedhas (Brahmā).

Verse 36

अहं संप्रेषितः पित्रा तव पार्श्वे सुरेश्वरि । आगच्छ प्रस्थितः स्नातः सांप्रतं यज्ञमण्डपे

«Oh reina de los dioses, tu pati (señor y esposo) me ha enviado a tu lado. Ven: ya se ha bañado, ya ha partido, y ahora está en el yajnamaṇḍapa, el pabellón del sacrificio.»

Verse 37

परमेकाकिनी तत्र गच्छमाना सुरेश्वरि । कीदृग्रूपा सदसि वै दृश्यसे त्वमनाथवत्

Oh reina de los dioses, yendo allí completamente sola, ¿cómo aparecerás en esa asamblea, como si fueras una desamparada, sin amparo ni protector?

Verse 38

तस्मादानीयतां सर्वा याः काश्चिद्देवयोषितः । याभिः परिवृता देवि यास्यसि त्वं महामखे

Por eso, que sean traídas todas las damas celestiales. Rodeada por ellas, oh Diosa, irás al gran sacrificio.

Verse 39

एवमुक्त्वा मुनिश्रेष्ठो नारदो मुनिसत्तमः । अब्रवीत्पितरं गत्वा तातांबाऽकारिता मया

Dicho esto, Nārada, el más excelso de los sabios, fue a su padre y dijo: «Padre, por mí ha sido convocada la Madre».

Verse 41

पुलस्त्यं प्रेषयामास सावित्र्या सन्निधौ ततः । गच्छ वत्स त्वमानीहि स्थानं सा शिथिलात्मिका । सोमभारपरिश्रांतं पश्य मामूर्ध्वसंस्थितम्

Entonces, en presencia de Sāvitrī, envió a Pulastya: «Ve, hijo mío, y tráela a su lugar. Su ánimo está desfallecido. Mira cómo yo, agotado por la carga del Soma, permanezco en lo alto del rito».

Verse 42

एष कालात्ययो भावि यज्ञकर्मणि सांप्रतम् । यज्ञयानमुहूर्तोऽयं सावशेषो व्यवस्थितः

Ahora mismo se avecina una demora en el rito del yajña. Este muhurta propicio para proseguir hacia el sacrificio aún permanece, pero sólo queda un poco.

Verse 43

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा पुलस्त्यः सत्वरं ययौ । सावित्री तिष्ठते यत्र गीतनृत्यसमाकुला

Al oír sus palabras, Pulastya se apresuró a ir adonde moraba Sāvitrī, en medio del canto y la danza.

Verse 44

ततः प्रोवाच किं देवि त्वं तिष्ठसि निराकुला । यज्ञयानोचितः कालः सोऽयं शेषस्तु तिष्ठति

Entonces dijo: «¿Por qué, oh Diosa, permaneces sin prisa y serena? Ha llegado el tiempo debido para encaminarse al yajña; sólo queda un poco.»

Verse 45

तस्मादागच्छ गच्छामस्तातः कृच्छ्रेण तिष्ठति । सोमभारार्द्दितश्चोर्ध्वं सर्वैर्देवैः समावृतः

«Por eso, ven: vayamos. Tu padre está allí, en pie con dificultad, oprimido por el peso del Soma; y por encima de él se congregan todos los dioses.»

Verse 46

सावित्र्युवाच । सर्वदेववृतस्तात तव तातो व्यवस्थितः । एकाकिनी कथं तत्र गच्छाम्यहमनाथवत्

Sāvitrī dijo: «Amado, tu padre está allí, rodeado por todos los dioses. ¿Cómo he de ir yo sola a ese lugar, como quien no tiene amparo?»

Verse 47

तद्ब्रूहि पितरं गत्वा मुहूर्तं परिपाल्यताम्

«Ve, pues, y dile a tu padre: que se aguarde un muhūrta, un breve lapso.»

Verse 48

यावदभ्येति शक्राणी गौरी लक्ष्मीस्तथा पराः । देवकन्याः समाजेऽत्र ताभिरेष्याम्यह८द्रुतम्

«Hasta que Śakrāṇī (Indrāṇī), Gaurī, Lakṣmī y las demás doncellas divinas lleguen aquí a esta asamblea, vendré sin demora junto con ellas»។

Verse 49

सर्वासां प्रेषितो वायुर्निमत्रणकृते मया । आगमिष्यन्ति ताः शीघ्रमेवं वाच्यः पिता त्वया

«He enviado a Vāyu a todas ellas como invitación. Llegarán pronto; eso es lo que debes decirle a tu padre.»

Verse 50

सूत उवाच । सोऽपि गत्वा द्रुतं प्राह सोमभारार्दितं विधिम् । नैषाभ्येति जगन्नाथ प्रसक्ता गृहकर्मणि

Sūta dijo: «Él también fue de prisa y habló a Brahmā, apremiado por el peso del rito del Soma: “Oh Señor del mundo, ella no viene; está ocupada en las labores del hogar.”»

Verse 51

सा मां प्राह च देवानां पत्नीभिः सहिता मखे । अहं यास्यामि तासां च नैकाद्यापि प्रदृश्यते

«Y ella me dijo: “En el sacrificio iré acompañada de las esposas de los dioses; pero hasta ahora no se ve ni a una sola de ellas.”»

Verse 52

एवं ज्ञात्वा सुरश्रेष्ठ कुरु यत्ते सुरोचते । अतिक्रामति कालोऽयं यज्ञयानसमुद्रवः । तिष्ठते च गृहव्यग्रा सापि स्त्री शिथिलात्मिका

«Sabiendo esto, oh el mejor de los dioses, haz lo que juzgues conveniente. El tiempo transcurre y los preparativos del vehículo sacrificial están en agitación. Y ella permanece, atareada en las labores del hogar; esa mujer es floja en su determinación.»

Verse 53

तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य पुलस्त्यस्य पितामहः । समीपस्थं तदा शक्रं प्रोवाच वचनं द्विजाः

Al oír sus palabras, el Pitāmaha (Brahmā), abuelo de Pulastya, habló entonces a Śakra (Indra), que estaba cerca, oh nacidos dos veces.

Verse 54

ब्रह्मोवाच । शक्र नायाति सावित्री सापि स्त्री शिथिलात्मिका । अनया भार्यया यज्ञो मया कार्योऽयमेव तु

Dijo Brahmā: «Śakra, Sāvitrī no viene; ella también es mujer de ánimo flojo. Por ello, este mismo sacrificio debo realizarlo yo con esta esposa (aquí presente)».

Verse 55

गच्छ शक्र समानीहि कन्यां कांचित्त्वरान्वितः । यावन्न क्रमते कालो यज्ञयानसमुद्भवः

«Ve, oh Śakra, y trae con presteza a alguna doncella, antes de que pase el momento propicio, nacido del rito del sacrificio.»

Verse 56

पितामहवचः श्रुत्वा तदर्थं कन्यका द्विजाः । शक्रेणासादिता शीघ्रं भ्रममाणा समीपतः

Oh mejores de los nacidos dos veces, al oír la palabra de Pitāmaha (Brahmā), Śakra se acercó con presteza a una doncella para ese mismo fin, mientras ella vagaba cerca.

Verse 57

अथ तक्रघटव्यग्रमस्तका तेन वीक्षिता । कन्यका गोपजा तन्वी चंद्रास्या पद्मलोचना

Entonces vio a una esbelta muchacha vaquera, con la cabeza atenta al cántaro de suero; de rostro lunar y ojos de loto.

Verse 58

सर्वलक्षणसंपूर्णा यौवनारंभमाश्रिता । सा शक्रेणाथ संपृष्टा का त्वं कमललोचने

Perfecta en todos los signos auspiciosos y recién entrada en la juventud, fue entonces interrogada por Śakra: «¿Quién eres tú, oh de ojos de loto?»

Verse 59

कुमारी वा सनाथा वा सुता कस्य ब्रवीहि नः

«¿Eres doncella, o estás bajo la protección de alguien? ¿De quién eres hija? Dínoslo.»

Verse 60

कन्यो वाच । गोपकन्यास्मि भद्रं ते तक्रं विक्रेतुमागता । यदि गृह्णासि मे मूल्यं तच्छीघ्रं देहि मा चिरम्

La doncella dijo: «Bendición para ti. Soy hija de un vaquero y he venido a vender suero de mantequilla. Si lo tomas, dame pronto mi precio; no te demores.»

Verse 61

तच्छ्रुत्वा त्रिदिवेन्द्रोऽपि मत्वा तां गोपकन्यकाम् । जगृहे त्वरया युक्तस्तक्रं चोत्सृज्य भूतले

Al oír esto, el señor de los tres mundos (Indra), tomándola por una vaquera, la apresó con premura, tras arrojar el suero de mantequilla al suelo.

Verse 62

अथ तां रुदतीं शक्रः समादाय त्वरान्वितः । गोवक्त्रेण प्रवेश्याथ गुह्येनाकर्षयत्ततः

Entonces Śakra, tomando con prisa a la muchacha que lloraba, la hizo entrar por la boca de la vaca y, desde allí, la sacó por el pasaje secreto.

Verse 63

एवं मेध्यतमां कृत्वा संस्नाप्य सलिलैः शुभैः । ज्येष्ठकुण्डस्य विप्रेन्द्राः परिधाय्य सुवाससी

Así, habiéndola hecho sumamente pura y apta para los ritos sagrados, y bañándola con aguas auspiciosas, oh el mejor de los brāhmaṇas, en el Jyeṣṭha-kuṇḍa la vistieron con finas vestiduras.

Verse 64

ततश्च हर्षसंयुक्तः प्रोवाच चतुराननम् । द्रुतं गत्वा पुरो धृत्वा सर्वदेवसमागमे

Luego, colmado de júbilo, habló a Caturānana (Brahmā): «Ve sin demora y colócala al frente en la gran asamblea de todos los dioses».

Verse 65

कन्यकेयं सुरश्रेष्ठ समानीता मयाऽधुना । तवार्थाय सुरूपांगी सर्वलक्षणलक्षिता

«Oh el mejor entre los dioses, ahora he traído a esta doncella por tu causa: de miembros hermosos y adornada con todos los signos auspiciosos».

Verse 66

गोपकन्या विदित्वेमां गोवक्त्रेण प्रवेश्य च । आकर्षिता च गुह्येन पावनार्थं चतुर्मुख

«Sabiendo que era una muchacha de vaqueros, se la hizo entrar por la boca de una vaca y luego se la extrajo por el pasaje oculto, oh Cuatro-Rostros, para su purificación».

Verse 67

श्रीवासुदेव उवाच । गवां च ब्राह्मणानां च कुलमेकं द्विधा कृतम् । एकत्र मंत्रास्तिष्ठंति हविरन्यत्र तिष्ठति

Śrī Vāsudeva dijo: «El linaje de las vacas y el de los brāhmaṇas es uno, aunque parezca dividido en dos: en uno moran los mantras, y en el otro mora la oblación del sacrificio».

Verse 68

धेनूदराद्विनिष्क्रांता तज्जातेयं द्विजन्मनाम् । अस्याः पाणिग्रहं देव त्वं कुरुष्व मखाप्तये

Ha salido del vientre de una vaca; por ello pertenece a los nacidos dos veces. Oh dios, celebra su rito de toma de la mano (matrimonio) para que el sacrificio alcance su fruto debido.

Verse 69

यावन्न चलते कालो यज्ञयानसमुद्भवः

Mientras el tiempo no avance—el curso nacido del rito del yajña…

Verse 70

रुद्र उवाच । प्रविष्टा गोमुखे यस्मादपानेन विनिर्गता । गायत्रीनाम ते पत्नी तस्मादेषा भविष्यति

Dijo Rudra: Puesto que entró por la boca de la vaca y salió por el conducto descendente, por ello ésta será tu esposa, llamada Gāyatrī.

Verse 71

ब्रह्मोवाच । वदन्तु ब्राह्मणाः सर्वे गोपकन्याप्यसौ यदि । संभूय ब्राह्मणीश्रेष्ठा यथा पत्नी भवेन्मम

Dijo Brahmā: Que todos los brāhmaṇas declaren—si ella es en verdad una doncella vaquera—para que, reunidos, la afirméis como la más excelsa brāhmaṇī, digna de ser mi esposa.

Verse 72

ब्राह्मणा ऊचुः । एषा स्याद्ब्राह्मणश्रेष्ठा गोपजातिविवर्जिता । अस्मद्वाक्याच्चतुर्वक्त्र कुरु पाणिग्रहं द्रुतम्

Dijeron los brāhmaṇas: Sea tenida por la más excelsa entre los brāhmaṇas, libre de la casta de los vaqueros. Por nuestra palabra, oh Cuatro-Rostros, realiza pronto el rito de la toma de la mano.

Verse 73

सूत उवाच । ततः पाणिग्रहं चक्रे तस्या देवः पितामहः । कृत्वा सोमं ततो मूर्ध्नि गृह्योक्तविधिना द्विजाः

Dijo Sūta: «Entonces el divino Pitāmaha (Brahmā) celebró para ella el rito de la toma de la mano. Luego, los dos veces nacidos, conforme a las prescripciones gṛhya, colocaron a Soma sobre su cabeza.»

Verse 74

संतिष्ठति च तत्रस्था महादेवी सुपावनी । अद्यापि लोके विख्याता धनसौभाग्यदायिनी

Y allí permanece establecida la Mahādevī, supremamente purificadora; aún hoy es célebre en el mundo como dadora de riqueza y buena fortuna.

Verse 76

कन्या हस्तग्रहं तत्र याऽप्नोति पतिना सह । सा स्यात्पुत्रवती साध्वी सुखसौभाग्यसंयुता

La doncella que, en ese lugar sagrado, obtiene junto con su esposo el rito de la toma de la mano, llega a ser madre de hijos varones, virtuosa y casta, colmada de dicha y de fortuna conyugal.

Verse 77

पिंडदानं नरस्तस्यां यः करोति द्विजोत्तमाः । पितरस्तस्य संतुष्टास्तर्पिताः पितृतीर्थवत्

Oh excelentísimos dos veces nacidos, el hombre que allí realiza la ofrenda de piṇḍa satisface a sus antepasados; ellos quedan debidamente saciados, como si estuvieran en un célebre Pitṛ-tīrtha.

Verse 79

यस्तस्यां कुरुते मर्त्यः कन्यादानं समाहितः । समस्तं फलमाप्नोति राजसूयाश्वमेधयोः

El mortal que, con mente recogida, realiza allí el kanyā-dāna (don de la doncella) obtiene íntegro el fruto de los sacrificios Rājasūya y Aśvamedha.

Verse 181

इति श्रीस्कादे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये गायत्रीविवाहे गायत्रीतीर्थमाहात्म्यवर्णनंनामैकाशीत्युत्तरशततमोअध्यायः

Así concluye el capítulo ciento ochenta y uno, llamado «Descripción de la grandeza del Gāyatrī-tīrtha», dentro del relato del matrimonio de Gāyatrī en la Māhātmya del Hāṭakeśvara-kṣetra, en el sexto Nāgara Khaṇḍa del venerable Skanda Mahāpurāṇa, en la Saṃhitā Ekāśīti-sāhasrī.