Adhyaya 127

Verse 1

ऋषय ऊचुः । या सा कर्णोत्पलानाम त्वयास्माकं प्रकीर्तिता । किञ्चिज्जलाश्रयं प्राप्य तपस्तपति संस्थिता । तस्याः सर्वं समाचक्ष्व यथा तपसि सा स्थिता

Los sabios dijeron: “Esa mujer llamada Kārṇotpalā, de quien nos has hablado—al llegar a cierto refugio junto a las aguas, permanece en austeridad y realiza penitencia. Cuéntanos todo acerca de ella: cómo se mantuvo firme en el tapas.”

Verse 2

सूत उवाच । गौरीपादकृतस्थाना श्रद्धया परया युता । तावत्तुष्टिं गता देवी गिरिजा शंकरप्रिया

Sūta dijo: Establecida en el lugar santificado por el contacto de los pies de Gaurī, y colmada de fe suprema, la Diosa Girijā—amada de Śaṅkara—quedó complacida.

Verse 3

ततः प्रोवाच ते पुत्रि तुष्टाहं वांछितं वद । येन यच्छाम्यसंदिग्धं यद्यपि स्यात्सुदुर्लभम्

Entonces la Diosa le dijo: “Hija, estoy complacida; di lo que deseas. Por esa petición te lo concederé sin duda, aunque sea sumamente difícil de obtener.”

Verse 4

कर्णोत्पलोवाच । मम पत्युः कृते देवि मम तातः सुदुःखितः । राज्याद्भ्रष्टः सुखाच्चापि कुटुंबेन विवर्जितः

Kārṇotpalā dijo: “Oh Diosa, por causa de mi esposo, mi padre ha quedado hondamente afligido: ha caído de su reino y también de la dicha, y ha sido separado de su familia.”

Verse 5

ततश्चैव तपस्तेपे वैराग्यं परमं गतः । अहं वार्द्धक्यमापन्ना कौमार्येऽपि च संस्थिता

Entonces él emprendió austeridades y alcanzó el supremo desapego. En cuanto a mí, aunque aún doncella, he caído en la vejez.

Verse 6

तस्माद्भवतु मे भर्त्ता कश्चिद्रूपोत्कटः स्मृतः । सर्वेषां देवमर्त्यानां त्वत्प्रसादात्सुरेश्वरि

Por ello, oh Diosa Soberana, por tu gracia concédeme un esposo célebre por una belleza extraordinaria, superior a la de todos los dioses y mortales.

Verse 7

तथा स्यात्परमं रूपं तारुण्यं त्वत्प्रसादतः । यथास्य जायते सौख्यं तापसस्यापि मे पितुः

Y por tu gracia, concédeme también belleza suprema y juventud, para que nazca la dicha en mi padre asimismo, aunque ahora sea un asceta.

Verse 8

देव्युवाच । माघमासतृतीयायां शनैश्चरदिने शुभे । नक्षत्रे वसुदैवत्ये रूपं ध्यात्वाथ यौवनम्

La Diosa dijo: «En el auspicioso tercer día lunar del mes de Māgha, en sábado, bajo un nakṣatra presidido por los Vasus, medita en la belleza y la juventud».

Verse 9

त्वया स्नानं प्रकर्तव्यं सुपुण्येऽत्र जलाशये । ततो दिव्य वपुर्भूत्वा यौवनेन समन्विता । भविष्यसि न संदेहः सत्यमेतन्मयोदितम्

«Debes realizar el baño ritual en este estanque de aguas sumamente meritorias. Luego, tomando un cuerpo divino y dotada de juventud, así serás, sin duda. Esto es verdad, pues yo lo he dicho».

Verse 10

अन्यापि या महाभागे नारी स्नानं करिष्यति । तस्मिन्नहनि साप्येवं रूपयुक्ता भविष्यति

Oh afortunadísima, cualquier otra mujer que se bañe en ese mismo día, del mismo modo quedará adornada con tal hermosura.

Verse 11

सूत उवाच । एवमुक्त्वाथ सा देवी गता चादर्शनं ततः । सापि चान्वेषयामास तृतीयां शनिना सह

Dijo Sūta: Tras hablar así, la Diosa desapareció de la vista. Y ella (Karṇotpalā) comenzó a buscar la tercera tithi, junto con el sábado, según lo prescrito.

Verse 12

वसुदेवात्मकेनैव नक्षत्रेण प्रयत्नतः । ध्यायमाना च तां देवीं सर्वकामप्रदायिनीम्

Con esfuerzo concentrado, bajo la constelación auspiciosa llamada Vasudevātmaka, meditó en aquella Diosa, dadora de todos los anhelos.

Verse 13

ततः कतिपयाहस्य जाता सा योगसंयुता । तृतीया या यथोक्ता च तया देव्या पुरा द्विजाः

Entonces, al cabo de unos pocos días, quedó dotada de poder yóguico. Y aquella “tercera tithi”, tal como se dijo, había sido proclamada antaño por la Diosa a los dos veces nacidos (dvija).

Verse 14

ततः सा रूपसौभाग्यं यौवनं वांछितं पतिम् । ध्यायमाना जले तस्मिन्नर्द्धरात्रे विवेश च

Después, meditando y anhelando belleza y buena fortuna, juventud y el esposo deseado, entró en aquellas aguas a medianoche.

Verse 15

ततो दिव्यवपुर्भूत्वा यौवनेन समन्विता । निष्क्रांता सलिलात्तस्माज्जनविस्मयकारिणी

Entonces, tomando una forma divina y resplandeciente, colmada de juventud, emergió de aquellas aguas, dejando maravillados a cuantos la contemplaron.

Verse 16

एतस्मिन्नंतरे प्राप्तो गौरीवाक्यप्रबोधितः । तदर्थं भगवान्कामः पत्न्यर्थं प्रीतिसंयुतः । अब्रवीच्च महाभागे कामोहं स्वयमागतः

En ese mismo instante llegó el Señor del Amor, Kāma, despertado por las palabras de Gaurī. Venía por ese mismo fin—en busca de esposa y colmado de afecto—y dijo: «Oh afortunada, yo soy Kāma, he venido en persona».

Verse 17

पार्वत्यादेशिता भार्या तस्मान्मे भव मा चिरम्

«Pārvatī te ha designado como mi esposa; por tanto, sé mía—sin demora».

Verse 18

यस्मात्प्रीत्या समायातस्तवांतिकमहं शुभे । तस्मात्प्रीतिरिति ख्याता मम भार्या भविष्यसि

«Porque he venido a ti movido por el afecto, oh auspiciosa, por eso serás conocida como “Prīti”, y serás mi esposa».

Verse 19

कर्णोत्पलोवाच । यद्येवं स्मर मत्तातं तं गत्वा प्रार्थय स्वयम् । स्वच्छंदा स्याद्यतः कन्या न कथंचित्प्रवर्तिता

Karṇotpalā dijo: «Si es así, oh Smara, ve tú mismo y pide a mi padre. Pues una doncella debe ser libre en su elección y no ha de ser forzada de modo alguno».

Verse 20

य एष दृश्यते रम्यः प्रासादो नाति दूरतः । अस्यांते तिष्ठतेऽस्माकं तातस्तपसि संस्थितः

Ese palacio encantador que ves, no muy lejos—en su extremo permanece mi padre, firmemente establecido en la austeridad (tapas).

Verse 21

अत्राहं पूर्वतो गत्वा तस्य तिष्ठामि चांतिके । भवानागत्य पश्चाच्च प्रार्थयिष्यति मां ततः

Yo iré primero y me quedaré aquí, junto a él. Luego tú podrás venir después y presentarme tu ruego (en su presencia).

Verse 22

बाढमित्येव कामोक्ते गता सा तत्समीपतः । प्रणिपत्य ततः प्राह दिष्ट्या तात मया पुनः

Cuando Kāma habló así, ella se acercó a él. Postrándose, dijo: «¡Por buena fortuna, querido padre, he vuelto a encontrarte!»

Verse 23

संप्राप्तं यौवनं कांतं समाराध्य हरप्रियाम् । तस्मात्कुरु विवाहं मे हृत्स्थं सुखमवाप्नुहि

Amado, la lozana juventud ha llegado ya a mí. Habiendo venerado debidamente a Gaurī, la amada de Hara, por ello dispone mi matrimonio y alcanza el gozo que mora en tu corazón.

Verse 24

मदर्थे प्रेषितो भर्त्ता तया देव्याऽतिसुन्दरः । पुष्प चापः स्वयं प्राप्तः सोऽपि तात तवांतिकम्

Por mi causa, la Diosa envió a ese Señor de belleza incomparable. Y el mismo Puṣpacāpa (Kāma) ha venido por sí solo, oh padre, a tu presencia.

Verse 25

अथ तां स समालोक्य स्वां सुतां यौवनान्विताम् । हर्षेण महता युक्तां कांतयुक्तां विशेषतः । अब्रवीदद्य मे पुत्रि संजातं तपसः फलम्

Entonces, al contemplar a su propia hija, colmada de juventud, llena de inmensa dicha y, sobre todo, resplandeciente de hermosura, dijo: «Hoy, hija mía, ha madurado el fruto de mis austeridades.»

Verse 26

जीवितस्य च कल्याणि यत्वं प्राप्ता नवं वयः । भर्तारं च तथाभीष्टं देव्या दत्तं मनोभवम्

«Y, oh bienaventurada, puesto que tu vida ha alcanzado una nueva juventud, también has obtenido al esposo deseado: Manobhava (Kāma), otorgado por la Diosa.»

Verse 27

एतस्मिन्नंतरे कामस्तस्यांतिकमुपाद्रवत् । अब्रवीद्देहि मे भूप स्वां कन्यां चारुहासिनीम्

En ese instante, Kāma corrió hasta su presencia y dijo: «Oh rey, entrégame a tu propia hija, la de la sonrisa encantadora.»

Verse 28

अस्या अर्थेऽहमादिष्टः स्वयं गौर्या नृपोत्तम । कामदेव इति ख्यातस्त्रैलोक्यं येन मोहितम्

«Por ella he sido enviado por la misma Gaurī, oh el mejor de los reyes. Soy célebre como Kāmadeva, aquel por quien los tres mundos quedan hechizados.»

Verse 29

ततस्तामर्पयामास तां कन्यां स महीपतिः । कृत्वाग्निं साक्षिणं वाक्याद्ब्राह्मणानां द्विजोत्तमाः

Entonces el señor de la tierra le entregó a la doncella. Siguiendo el consejo de los brāhmaṇas más eminentes, establecieron a Agni, el Fuego sagrado, como testigo del rito.

Verse 30

सा चास्य चाभवत्प्रीतिस्थानं यस्मात्सुलोचना । रतेरनंतरा तस्मात्प्रीतिनामाऽभवच्छुभा

Y como aquella doncella de hermosos ojos llegó a ser la morada misma de su afecto, y sólo era inferior a Rati, por ello fue conocida auspiciosamente con el nombre de Prīti.

Verse 31

एवं तया तपस्तप्तं तस्मात्तत्र जलाशये । तन्नाम्ना ख्यातिमायातं समस्तेऽत्र महीतले

Así, ella practicó austeridades allí, en aquel estanque sagrado; por ello, ese jalāśaya alcanzó fama en toda la tierra con el nombre de ella misma.

Verse 32

सकलं माघमासं च या स्त्री स्नानं समाचरेत् । पुमान्वा प्रातरुत्थाय स प्रयागफलं लभेत्

Cualquier mujer que observe el baño ritual durante todo el mes de Māgha—y asimismo cualquier hombre que se levante al alba y se bañe—obtiene el mismo mérito espiritual que se alcanza en Prayāga.

Verse 33

रूपवाञ्जायते दक्षः सदा जन्मनि जन्मनि । न वियोगमवाप्नोति कदात्रिद्बांधवैः सह

Nace hermoso y capaz, una y otra vez en cada existencia, y jamás padece separación de sus parientes en momento alguno.

Verse 127

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये कर्णोत्पलातीर्थमाहात्म्यवर्णनं नाम सप्तविंशत्युत्तरशततमोऽध्यायः

Así concluye el capítulo ciento veintisiete, llamado “Descripción de la grandeza del Tīrtha de Karṇotpalā”, en el Māhātmya de la Región Sagrada de Hāṭakeśvara, dentro de la sexta parte del Nāgara-khaṇḍa del venerable Skanda Mahāpurāṇa, en la Saṃhitā de ochenta y un mil versos.