Adhyaya 106

Verse 1

ऋषय ऊचुः । भूपृष्ठे पांसुभिस्तस्मिन्प्रेतैस्तैः परिपूरिते । यानि तीर्थानि लुप्तानि लिङ्गानि च वदस्व नः

Los sabios dijeron: «Cuando el rostro de la tierra allí quedó colmado de polvo y atestado de esos espíritus (preta), dinos cuáles tīrtha —lugares sagrados de ablución— y cuáles liṅga se perdieron»

Verse 2

सूत उवाच । असंख्यातानि तीर्थानि तथा लिंगानि च द्विजाः । लोपं गतानि वक्ष्यामि प्राधान्येन प्रबोधत

Sūta dijo: «Oh, nacidos dos veces, los tīrtha y los liṅga son incontables. Describiré los que han caído en el olvido—principalmente los más eminentes; escuchad con atención.»

Verse 3

तत्र लोपं गतं तीर्थं चक्रतीर्थमिति स्मृतम् । यत्र चक्रं पुरा न्यस्तं विष्णुना प्रभविष्णुना

Entre ellos, un tīrtha que cayó en la oscuridad es recordado como Cakra-tīrtha: el lugar donde, en tiempos antiguos, Viṣṇu el Poderoso depositó su disco (cakra).

Verse 4

मातृतीर्थं तथैवान्यत्सर्वकामप्रदं नृणाम् । यत्र ता मातरो दिव्याः कार्तिकेयप्रतिष्ठिताः

Hay también Mātṛ-tīrtha, que concede a los hombres todo deseo: allí las Madres divinas fueron establecidas por Kārtikeya.

Verse 5

मुचुकुन्दस्य राजर्षेस्तथान्यल्लिंग मुत्तमम् । तत्र लोपं गतं विप्राः सगरस्य तु भूपतेः

Asimismo, el excelente liṅga del rey sabio Mucukunda, y también el del rey Sagara: allí, oh brāhmaṇas, pasaron a quedar ocultos.

Verse 6

इक्ष्वाकोर्वसुषेणस्य ककुत्स्थस्य महात्मनः । ऐलस्य चन्द्रदेवस्य काशिराजस्य सन्मतेः

Asimismo, los cimientos sagrados de Ikṣvāku, de Vasuṣeṇa, del magnánimo Kakutstha; de Aila; de Candradeva; y del sabio rey de Kāśī—también quedaron velados en aquel lugar.

Verse 7

अग्निवेशस्य रैभ्यस्य च्यवनस्य भृगोस्तथा । आश्रमो याज्ञवल्क्यस्य तत्र लोपं समाययौ

Así también, los lugares sagrados de Agniveśa, de Raibhya, de Cyavana y de Bhṛgu; y el āśrama de Yājñavalkya—allí, todo ello se perdió de la vista.

Verse 8

हारीतस्य महर्षेश्च हर्यश्वस्य महात्मनः । कुत्सस्य च वसिष्ठस्य नारदस्य त्रितस्य च

Aquí están los liṅgas del gran sabio Hārīta, del noble Haryaśva; y también los de Kutsa, Vasiṣṭha, Nārada y Trita.

Verse 9

तथैव ऋषिपत्नीनां तत्र लिंगानि भूरिशः । कात्यायन्याश्च शांडिल्या मैत्रेय्याश्च तथा पुरा

Asimismo, allí hay numerosos liṅgas pertenecientes a las esposas de los sabios: de Kātyāyanī, de Śāṇḍilyā y, antiguamente, también de Maitreyī.

Verse 10

अन्यासां मुनिपत्नीनां यासां संख्या न विद्यते । तत्राश्चर्यमभूदन्यत्पूर्यमाणे महीतले

Y de otras esposas de los munis—cuyo número no puede contarse—ocurrió allí otro prodigio, mientras se iba rellenando la superficie de la tierra.

Verse 11

दृष्ट्वा पांसुमयीं वृष्टिं मुक्तां प्रेतैः समंततः । मातृवर्गेण तेनाथ प्रमुक्तः प्रचुरोऽनिलः

Al ver una lluvia de polvo soltada por los espíritus por todos los lados, la hueste de las Madres (Mātṛ) desató entonces un viento poderoso.

Verse 13

तेन पांसुकृता वृष्टिः समंतान्मथिता बहिः । तस्या भूमेः पतत्येव न किंचित्तत्र पूर्यते

Por aquel viento, la lluvia hecha de polvo fue agitada y arrojada hacia fuera por todos los lados. Aunque seguía cayendo sobre aquella tierra, allí no se llenaba nada en absoluto.

Verse 14

ततस्ते व्यंतराः खिन्ना निराशास्तस्य पूरणे । भूतास्तस्य पुरो गत्वा चुक्रुशुः कुशभूपतेः

Entonces aquellos Vyaṃtaras, agotados y sin esperanza de poder llenarlo, fueron ante el rey Kuśa y clamaron con lamento.

Verse 16

स त्वं तासां विघातार्थमुपायं भूप चिंतय । येन तां पांसुभिर्भूमिं पूरयामः समंततः

«Así pues, oh Rey, piensa un medio para frustrar a esas Madres, de modo que podamos colmar esa tierra con polvo por todas partes»

Verse 17

तेषां तद्वचनं श्रुत्वा ततः कुशमहीपतिः । रुद्रमाराधयामास तत्क्षेत्रं प्राप्य सद्द्विजाः

Al oír sus palabras, el rey Kuśa fue a aquel campo sagrado y comenzó a adorar a Rudra—oh excelentes brāhmaṇas.

Verse 19

अस्माभिर्विहिता तत्र पांसुवृष्टिर्महीपते । नीयते शतधाऽन्यत्र मातृमुक्तेन वायुना

Oh rey, la lluvia de polvo que pusimos en movimiento allí es llevada a otros lugares, en cien direcciones, por el viento liberado por las Madres divinas (Mātṛ).

Verse 20

मया प्रेतगणादेव निर्दिष्टास्तस्य पूरणे । मातृसंरक्ष्यमाणं तच्छक्यं चैतन्न पूरितुम्

En verdad, yo mismo designé a la hueste de los preta para llenarlo; pero, como ese lugar está protegido por las Madres (Mātṛ), no puede ser colmado.

Verse 21

तत्र राक्षसजैर्मंत्रैः संति लिंगानि च प्रभो । प्रतिष्ठितानि तत्स्पर्शाद्दर्शनात्स्याज्जनक्षयः

Oh Señor, en ese lugar hay liṅgas instalados con mantras de rākṣasas. Con sólo tocarlos —o incluso con verlos— surgiría la destrucción entre la gente.

Verse 22

अचलत्वात्तथा देव लिंगानां शास्त्रसद्भयात् । अन्यदुत्पाटनाद्यं च नैव कुर्मः कथंचन

Y puesto que esos liṅgas son inamovibles, oh Deva, y por el justo temor a los śāstras respecto de los liṅgas, no emprendemos de ningún modo otras medidas como arrancarlos.

Verse 23

तस्माल्लिंगकृतो नाशो ब्राह्मणानां तपस्विनाम् । यथा न स्यात्सुरश्रेष्ठ तथा नीतिर्विधीयताम्

Por ello, oh el mejor de los dioses, ordénese un curso de acción apropiado para que la ruina causada por esos liṅgas no recaiga sobre los brāhmaṇas y los ascetas.

Verse 24

ततश्च भगवान्रुद्रस्ताः समाहूय मातरः । प्रोवाच त्यज्यतां स्थानं भवत्यो यत्र संस्थिताः

Entonces el Bienaventurado Rudra convocó a aquellas Madres y dijo: «Dejad el lugar donde estáis establecidas».

Verse 25

तत्र पांसुभिरव्यग्राः करिष्यंति दिवानिशम् । प्रेताः कुशसमादेशाद्वृष्टिं लोकहिताय च

Allí, sin distracción, los espíritus trabajarán día y noche con el polvo; y, por la orden dada mediante la hierba kuśa, traerán la lluvia para el bien del mundo.

Verse 26

मातर ऊचुः । त्यक्ष्यामश्च तवादेशात्तत्स्थानं वृषभध्वज । परं दर्शय चास्माकं किंचिदन्यत्तथाविधम्

Las Madres dijeron: «Por tu mandato dejaremos ese lugar, oh Portador del estandarte del Toro. Pero muéstranos otro sitio de naturaleza semejante.»

Verse 27

क्षेत्रेऽत्रैव निवत्स्यामो येन स्कन्दकृते वयम् । तेन संस्थापिताश्चात्र प्रोक्ताः स्थेयं सदा ततः

«Habitaremos en esta misma región sagrada, pues estamos vinculadas a la obra de Skanda. Establecidas aquí por él, se nos dijo que permaneciéramos aquí para siempre.»

Verse 28

ततः प्रोवाच भगवांस्तस्मात्स्थानान्महत्तरम् । स्थानं दास्यामि सर्वासां पृथक्त्वेन शुभावहम्

Entonces el Señor Bienaventurado dijo: «Más grande que ese lugar, os concederé a todas moradas por separado, cada una portadora de auspiciosidad.»

Verse 29

अष्टषष्टिस्तु क्षेत्राणां मदीयानां समंततः । संस्थितास्ति महाभागा येषु मत्संस्थितिः सदा

En verdad, existen sesenta y ocho regiones sagradas que me pertenecen, extendidas por doquier—oh afortunados—en las cuales mi presencia mora siempre.

Verse 30

अष्टषष्टिविभागेन भूत्वा सर्वाः पृथक्पृथक् । तेषु तिष्ठथ मद्वाक्यात्पूजामग्र्यामवाप्स्यथ

Dividiéndoos en sesenta y ocho porciones, todos os volvéis distintos, cada una en su propio lugar. Permaneced en esos kṣetras por mi palabra, y alcanzaréis el culto más excelso.

Verse 31

तस्य देवस्य तच्छ्रुत्वा वाक्यं ता मातरस्तदा । प्रहृष्टास्तत्परित्यज्य स्थानं स्कन्दविनिर्मितम्

Al oír las palabras de aquel dios, las Madres divinas se regocijaron. Luego, dejando aquel lugar modelado por Skanda, partieron.

Verse 32

अष्टषष्टिविभागेन भूत्वा रूपैः पृथग्विधैः । अष्टषष्टिषु क्षेत्रेषु तस्य ताः संस्थिताः सदा

Dividiéndose en sesenta y seis porciones y asumiendo formas diversas, aquellas Madres permanecen siempre establecidas en los sesenta y seis campos sagrados que le pertenecen.

Verse 33

ततस्ताभिर्विनिर्मुक्तं तत्सर्वं भूमिमण्डलम् । पांसुभिः पूरितं प्रेतैर्दिवारात्रमतंद्रितैः

Después, toda la región de la tierra que ellas dejaron atrás quedó colmada de polvo por espíritus inquietos (pretas), que trabajaban día y noche sin desfallecer.

Verse 34

एवं तस्य वरं दत्त्वा भगवान्वृषवाहनः । जगामादर्शनं पश्चात्सार्धं सवर्गैणैर्द्विजाः

Así, después de concederle el don, el Bienaventurado Señor—cuyo vehículo es el toro—desapareció luego de la vista, junto con las huestes de los dioses, oh nacidos dos veces.

Verse 35

कुतोऽपि ब्राह्मणैः सर्वेस्तापसैश्च प्रशंसितः । लब्धाशी प्रययौ तस्मादयोध्यानगरीं प्रति

Alabado por todas partes por brāhmaṇas y ascetas, y habiendo obtenido su sustento, partió de allí rumbo a la ciudad de Ayodhyā.

Verse 106

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये लुप्ततीर्थमाहात्म्यकथनंनाम षडुत्तरशततमोऽध्यायः

Así concluye el capítulo ciento seis, titulado «Relato de la grandeza del Tīrtha oculto», en el Hāṭakeśvara-kṣetra-māhātmya del sexto Nāgara-khaṇḍa, dentro del Skanda Mahāpurāṇa, en la Saṃhitā Ekāśīti-sāhasrī.

Verse 198

ततस्तस्य गतस्तुष्टिं वर्षांते भगवान्हरः । प्रोवाच प्रार्थयाभीष्टं यत्ते मनसि वांछितम्

Entonces, al final de las lluvias, el Bienaventurado Señor Hara se complació en él y dijo: «Pide el don que deseas, aquello mismo que tu mente anhela».