गीतवाद्यरता नित्या मत्ताः किलकिलापराः । कूटवेषक्रियाचाराः कूटसंव्यवहारिणः
gītavādyaratā nityā mattāḥ kilakilāparāḥ | kūṭaveṣakriyācārāḥ kūṭasaṃvyavahāriṇaḥ
Quienes están siempre entregados al canto y a los instrumentos, perpetuamente ebrios y dados a una algarabía estridente y sin sentido; quienes adoptan disfraces falsos y conductas engañosas, y realizan sus tratos mediante el fraude, son condenados como corruptores del dharma.
Lomaharṣaṇa (Sūta), deduced from Māheśvara-khaṇḍa narrative convention
Scene: A street near a temple: revelers with instruments and drink create chaos; alongside, a calm pilgrim and a priest represent restraint; a fraudster in disguise cheats a buyer, contrasted with honest merchants.
Dharma is undermined by intoxication, performative revelry, false appearances, and fraudulent dealings; integrity and self-restraint are praised implicitly.
No specific tīrtha is mentioned in this verse; it functions as a general dharmic censure within the Kaumārikā-khaṇḍa context.
No explicit ritual (snāna, dāna, japa, vrata) is prescribed here; the focus is ethical conduct.