नरो हि गृहिणीहीनो अर्धदेह इति स्मृतः । यथात्मना विना देहे कार्यं किंचिन्न सिध्यति
naro hi gṛhiṇīhīno ardhadeha iti smṛtaḥ | yathātmanā vinā dehe kāryaṃ kiṃcinna sidhyati
En verdad, al hombre sin esposa se le recuerda como “de medio cuerpo”. Así como en un cuerpo sin ātman no se logra obra alguna, del mismo modo, en tal incompletud los deberes de la vida no alcanzan plenitud.
Same narrator (didactic voice) within Sūta’s discourse (deduced)
Scene: A contemplative teacher-figure instructs a pilgrim/householder: the human body shown with a luminous ātman at the heart; beside it, a couple performing a small homa, indicating ‘sahadharma’.
Householder life is portrayed as a dharmic partnership; without it, worldly and ritual duties are considered incomplete.
No specific tīrtha is mentioned; the teaching is ethical and āśrama-based.
No specific rite is prescribed; it frames the necessity of household order for sustaining dharmic works.