स्वर्णवर्णांचिते यद्वन्नगे दावाग्निसंवृते । आरुह्यजौ निमिर्दैत्यो हरिं प्रत्युद्ययौ बली
svarṇavarṇāṃcite yadvannage dāvāgnisaṃvṛte | āruhyajau nimirdaityo hariṃ pratyudyayau balī
Como una montaña cubierta de bosques que resplandece en tonos dorados y está ceñida por un incendio forestal, el poderoso Daitya Nimi montó (su montura) y se lanzó contra Hari.
Nārada (continuing context from 20.1)
Scene: Daitya Nimi, radiant like a golden mountain wrapped in wildfire, mounts his beast and rushes toward Hari; flames and heat shimmer form a halo-like yet destructive aura around him.
The Purāṇa contrasts blazing, destructive force with the sustaining presence of Hari—reminding that aggression cannot overturn divine protection.
No; this is a combat episode, not a site-glorification verse.
None.