श्रीखंडं सिद्धयोगिन्यः सहस्राक्षेति नाम च । डाकिन्यो मांस लिंगं च नाम चास्य च मीढुषम्
śrīkhaṃḍaṃ siddhayoginyaḥ sahasrākṣeti nāma ca | ḍākinyo māṃsa liṃgaṃ ca nāma cāsya ca mīḍhuṣam
Las Siddha-Yoginīs establecieron un Liṅga de pasta de sándalo; se llama Sahasrākṣa, “el de los Mil Ojos”. Las Ḍākinīs establecieron un Liṅga hecho de carne; su nombre es Mīḍhuṣa, “el Dador Benigno/el que concede”.
Lomaharṣaṇa (Sūta) addressing the sages (deduced from Māheśvarakhaṇḍa context)
Type: kshetra
Scene: Siddha-yoginīs anoint a liṅga with cool sandal paste, forming an eye-like pattern suggesting a thousand eyes; in a shadowed corner, ḍākinīs in fierce aspect consecrate a raw, flesh-made liṅga, yet a compassionate aura radiates as ‘Mīḍhuṣa’.
Śiva receives worship across many spiritual streams; sacred naming and intent are emphasized over external distinctions.
No specific tirtha is mentioned in this verse.
The materials (sandalwood paste, etc.) are referenced as worship-substances; no explicit injunction about performance is stated.