Adhyaya 25

Verse 1

अगस्त्य उवाच । श्रुत्वोंकारकथामेतां महापातकनाशिनीम् । न तृप्तोस्मि विशाखाथ ब्रूहि त्रैविष्टपीं कथाम्

Dijo Agastya: Habiendo oído este relato del Oṅkāra, destructor aun de los grandes pecados, todavía no quedo saciado, oh Viśākha; por ello cuéntame la sagrada historia concerniente a Traiviṣṭapī.

Verse 2

कथं च कथिता देव्यै देवदेवेन षण्मुख । आविर्भूतिर्महाबुद्धे पुण्या त्रैलोचनी परा

Oh Ṣaṇmukha, ¿cómo fue narrado por el Señor de los Señores a la Diosa? Y, oh magnánimo, ¿cómo aconteció aquella manifestación supremamente santa del Señor de los Tres Ojos?

Verse 3

स्कंद उवाच । आकर्णय मुने वच्मि कथां श्रमनिवारिणीम् । यथा देवेन कथितां त्रिविष्टपसमुद्भवाम्

Skanda dijo: Escucha, oh sabio; te diré el relato que disipa el cansancio, tal como lo pronunció el Señor: una narración nacida de Traiviṣṭapa, la morada celeste.

Verse 4

विरजाख्यं हि तत्पीठं तत्र लिंगं त्रिविष्टपम् । तत्पीठदर्शनादेव विरजा जायते नरः

Aquel asiento sagrado se llama en verdad Virajā, y allí se alza el Liṅga de Triviṣṭapa. Con solo contemplar ese pīṭha, el hombre se vuelve virajā, libre de toda mancha.

Verse 5

तिस्रस्तु संगतास्तत्र स्रोतस्विन्यो घटोद्भव । तिस्रः कल्मषहारिण्यो दक्षिणे हि त्रिलोचनात्

Oh Ghaṭodbhava (Agastya), allí confluyen tres corrientes: tres que arrebatan la impureza, en verdad al lado meridional del Señor de los Tres Ojos.

Verse 6

स्रोतोमूर्तिधराः साक्षाल्लिंगस्नपनहेतवे । सरस्वत्यथ कालिंदी नर्मदा चातिशर्मदा

Se manifiestan en la forma misma de corrientes, presentes para el baño del Liṅga: Sarasvatī, y también Kālin̄dī (Yamunā), y Narmadā, que en extremo otorga paz y buenaventura.

Verse 7

तिस्रोपि हि त्रिसंध्यं ताः सरितः कुंभपाणयः । स्नपयंति महाधाम लिंगं त्रैविष्टपं महत्

En verdad, esas tres riberas—con cántaros en sus manos—bañan en las tres sandhyās (aurora, mediodía y crepúsculo) el gran Liṅga de Traviṣṭapa, poderoso emblema de Śiva y suprema morada.

Verse 8

लिंगानि परितस्ताभिः स्वनाम्नास्थापि तान्यपि । तेषां संदर्शनात्पुंसां तासां स्नानफलं भवेत्

Y en torno (a ese gran Liṅga), ellas han establecido también Liṅgas que llevan sus propios nombres. Con solo contemplarlos, el hombre obtiene el mérito mismo de bañarse en esas riberas.

Verse 9

सरस्वतीश्वरं लिंगं दक्षिणेन त्रिविष्टपात् । सारस्वतं पदं दद्याद्दृष्टं स्पृष्टं च जाड्यहृत्

Al sur de Triviṣṭapa está el Liṅga de Sarasvatīśvara. Al ser visto—y aun tocado—concede el estado de Sarasvatī (sabiduría y elocuencia) y disipa la torpeza mental.

Verse 10

यमुनेशं प्रतीच्यां च नरैर्भक्त्या समर्चितम् । अपि किल्बिषवद्भिश्च यमलोकनिवारणम्

Y al occidente está Yamuneśa, venerado por los hombres con devoción. Aun para quienes están cargados de culpas, aparta el (temible) reino de Yama.

Verse 11

दृष्टं त्रिलोचनात्प्राच्यां नर्मदेशं सुशर्मदम् । तल्लिंगार्चनतो नृणां गर्भवासो निषिध्यते

Al oriente de Trilocana está el Liṅga llamado Narmadeśa, dador de gran bienestar. Por la adoración de ese Liṅga, se refrena en el hombre el retorno a la vida del vientre (renacimiento).

Verse 12

स्नात्वा पिलिपिला तीर्थे त्रिविष्टपसमीपतः । दृष्ट्वा त्रिलोचनं लिंगं किं भूयः परिशोचति

Habiéndose bañado en el Tīrtha de Pilipilā, cerca de Triviṣṭapa, y habiendo contemplado el Liṅga de Trilocana, ¿por qué habría alguien de afligirse de nuevo?

Verse 13

त्रिविष्टपस्य लिंगस्य स्मरणादपि मानवः । त्रिविष्टप पतिर्भूयान्नात्र कार्या विचारणा

Aun con sólo recordar el Liṅga de Triviṣṭapa, el ser humano llega a ser señor del cielo; aquí no hay necesidad de duda ni de deliberación.

Verse 14

त्रिविष्टपस्य द्रष्टारः स्रष्टारः स्युर्न संशयः । कृतकृत्यास्त एवात्र त एवात्र महाधियः

Quienes contemplan a Triviṣṭapa, el sagrado Liṅga, se vuelven también creadores: no hay duda. Sólo ellos están cumplidos en su propósito aquí; sólo ellos son de mente verdaderamente grande.

Verse 15

आनंदकानने लिंगं प्रणतं यैस्त्रिविष्टपम् । त्रिलोचनस्य नामापि यैः श्रुतं शुद्धबुद्धिभिः

Aquellos de mente pura que se han postrado ante el Liṅga de Triviṣṭapa en Ānandakānana, y aquellos que siquiera han oído el nombre de Trilocana—(son especialmente benditos).

Verse 16

सप्तजन्मार्जितात्पापात्ते पूता नात्र संशयः । पृथिव्यां यानि लिंगानि तेषु दृष्टेषु यत्फलम्

Quedan purificados de los pecados acumulados en siete nacimientos—no hay duda. El fruto que se obtiene al contemplar todos los Liṅgas de la tierra, aquí mismo se alcanza.

Verse 17

तत्स्यात्रिविष्टपे दृष्टे काश्यां मन्ये ततोधिकम् । काश्यां त्रिविष्टपे दृष्टे दृष्टं सर्वं त्रिविष्टपम्

Ver el cielo (Triviṣṭapa) es, en verdad, un gran logro; pero lo considero aún mayor contemplarlo en Kāśī. Pues cuando Triviṣṭapa se ve en Kāśī, es como si se hubiera visto todo el cielo.

Verse 18

क्षणान्निर्धूत पापोसौ न पुनर्गर्भभाग्भवेत । स स्नातः सर्वतीर्थेषु सर्वावभृथवान्स च

En un instante se sacuden sus pecados; ya no vuelve a ser partícipe del vientre del renacer. Es como quien se ha bañado en todos los tīrthas, y como quien ha cumplido todos los baños conclusivos sagrados (avabhṛtha).

Verse 19

यो वै पिलिपिला तीर्थे स्नात्वोत्तरवहांभसि । सरित्त्रयं महापुण्यं यत्र साक्षाद्वसेत्सदा

Quien se bañe en el Pilipilā-tīrtha, en las aguas de la corriente que fluye hacia el norte, allí mora, manifiesta y por siempre, la inmensamente meritoria confluencia de los tres ríos sagrados.

Verse 20

तत्र श्राद्धादिकं कृत्वा गयायां किं करिष्यति । स्नात्वा पिलिपिला तीर्थे कृत्वा वै पिंडपातनम्

Si allí mismo se ha realizado el śrāddha y los ritos afines, ¿qué más habría que hacer en Gayā? Pues, tras bañarse en el Pilipilā-tīrtha y ofrecer debidamente las piṇḍas a los antepasados, el deber queda cumplido.

Verse 21

दृष्ट्वा त्रिविष्टपं लिंगं कोटितीर्थफलं लभेत् । यदन्यत्रार्जितं पापं तत्काशी दर्शनाद्व्रजेत्

Al contemplar el Triviṣṭapa-liṅga se obtiene el fruto de diez millones de tīrthas. Cualquier pecado acumulado en otra parte se desvanece con el solo darśana de Kāśī.

Verse 22

काश्यां तु यत्कृतं पापं तत्पैशाचपदप्रदम् । प्रमादात्पातकं कृत्वा शंभोरानंदकानने

Pero el pecado cometido en Kāśī otorga el estado de piśāca. Si por descuido se comete una grave transgresión en el Ānanda-kānana de Śambhu (Bosque de Bienaventuranza)…

Verse 23

दृष्ट्वा त्रिविष्टपं लिंगं तत्पापमपि हास्यति । सर्वस्मिन्नपि भूपृष्ठे श्रेष्ठमानंदकाननम्

Al contemplar el Triviṣṭapa-liṅga, incluso ese pecado se destruye. En toda la faz de la tierra, Ānanda-kānana es lo más excelso.

Verse 24

तत्रापि सर्वतीर्थानि ततोप्योंकारभूमिका । ओंकारादपि सल्लिंगान्मोक्षवर्त्म प्रकाशकात्

Aun allí están todos los tīrthas; pero más alto que ellos es la Oṃkāra-bhūmikā. Más alto incluso que el Oṃkāra está el auspicioso Liṅga, revelador del sendero hacia la liberación.

Verse 25

अतिश्रेष्ठतरं लिंगं श्रेयोरूपं त्रिलोचनम्

Lo más excelso de todo es el Liṅga llamado Trilocana, encarnación del supremo bien (śreyas).

Verse 26

तेजस्विषु यथा भानुर्दृश्येषु च यथा शशी । तथा लिंगेषु सर्वेषु परं लिंगं त्रिलोचनम्

Como el sol entre los resplandecientes, y como la luna entre lo visible—así, entre todos los liṅgas, el Liṅga supremo es Trilocana, el de Tres Ojos.

Verse 27

त्रिलोचनार्चकानां सा पदवी न दवीयसी । परं निर्वाणपद्माया महासौख्यैकशेवधेः

El estado alcanzado por los adoradores de Trilocana no está en absoluto lejos: es la morada suprema, el loto de la liberación, el único tesoro de la gran dicha.

Verse 28

सकृत्त्रिलोचनार्चातो यच्छ्रेयः समुपार्ज्यते । न तदा जन्मसंपूंज्य लिंगान्यन्यानि लभ्यते

Cualquier bien supremo que se obtiene con un solo acto de adoración a Trilocana—una vez alcanzado, ya no es preciso acumular nacimientos para buscar otros liṅgas.

Verse 29

काश्यां त्रिलोचनं लिंगं येर्चयंति महाधियः । तेर्च्यास्त्रिभुवनौकोभिर्ममप्रीतिमभीप्सुभिः

Aquellos de gran entendimiento que adoran el Liṅga de Trilocana en Kāśī—ellos mismos se vuelven dignos de adoración para los moradores de los tres mundos que desean alcanzar mi complacencia.

Verse 30

कृत्वापि सर्वसंन्यासं कृत्वा पाशुपतव्रतम् । नियमेभ्यः स्खलित्वापि कुतो बिभ्यति मानवाः

Aun habiendo emprendido la renuncia total, aun habiendo asumido el voto pāśupata—aunque se tropiece en reglas y disciplinas—¿por qué habrían de temer los hombres (si existe tal refugio)?

Verse 31

विद्यमाने महालिंगे महापापौघहारिणि । त्रिविष्टपे पुण्यराशौ मोक्षनिक्षेपसद्मनि

Cuando está presente el Gran Liṅga—que disipa los torrentes de grandes pecados—en la esfera divina de Kāśī, tesoro de méritos, morada donde se deposita y se asegura la mokṣa (liberación).

Verse 32

समभ्यर्च्य महालिंगं सकृदेव त्रिलोचनम् ऽ । मुच्यते कलुषैः सर्वैरपिजन्मशतार्जितैः

Habiendo adorado debidamente al Gran Liṅga—Trilocana—aunque sea una sola vez, uno queda libre de toda impureza, incluso de la acumulada en cientos de nacimientos.

Verse 33

ब्रह्महापि सुरापो वा स्तेयी वा गुरुतल्पगः । तत्संयोग्यपि वा वर्षं महापापी प्रकीर्तितः

Aun el matador de un brāhmaṇa, o el bebedor de embriagantes, o el ladrón, o quien mancilla el lecho del maestro; e incluso quien se asocia con tal (pecador) durante un año, es proclamado “gran pecador”.

Verse 34

परदाररतश्चापि परहिंसा रतोपि वा । परापवादशीलोपि तथा विस्रंभघातकः

Asimismo: quien se entrega a la esposa ajena, o quien se complace en dañar a otros; quien tiene por hábito la calumnia; y también quien traiciona la confianza—(todos cuentan aquí como graves pecadores).

Verse 35

कृतघ्नोपि भ्रूणहापि वृषलीपतिरेव वा । मातापितृगुरुत्यागी वह्निदो गरदोपि वा

Incluso el desagradecido, incluso el matador de un embrión, o quien toma por esposa a una mujer de baja casta; quien abandona a madre, padre y maestro; el incendiario; o incluso el envenenador—(todos quedan incluidos en esta cuenta de graves pecadores).

Verse 36

गोघ्नः स्त्रीघ्नोपि शूद्रघ्नः कन्यादूषयितापि च । क्रूरो वा पिशुनो वापि निजधर्मपराङ्मुखः

El matador de una vaca, el matador de una mujer, el matador de un śūdra, y quien mancilla a una doncella; o quien es cruel, o un delator malicioso; y quien se aparta de su propio dharma: todos quedan comprendidos aquí entre los gravemente pecadores.

Verse 37

निंदको नास्तिको वापि कूटसाक्ष्यप्रवादकः । अभक्ष्यभक्षको वापि तथाऽविक्रेय विक्रयी

Sea uno difamador, o incrédulo, o propagador de falso testimonio; sea comedor de lo prohibido, o incluso vendedor de aquello que jamás debe venderse—

Verse 38

इत्यादि पापशीलोपि मुक्त्वैकं शिवनिंदकम । पापान्निष्कृतिमाप्नोति नत्वा लिंगं त्रिलोचनम्

Aun quien está habituado a tales pecados—si evita una sola cosa, a saber, injuriar a Śiva—puede alcanzar la liberación de sus faltas al postrarse ante el liṅga del Señor de los Tres Ojos.

Verse 39

शिवनिंदारतो मूढः शिवशास्त्रविनिंदकः । तस्य नो निष्कृतिर्दृष्टा क्वापि शास्त्रेपि केनचित्

Pero el necio que se complace en injuriar a Śiva y desprecia las escrituras de Śiva—para él no se ve expiación alguna en parte alguna, por nadie, en ningún śāstra.

Verse 40

आत्मघाती स विज्ञेयः सदा त्रैलोक्यघातकः । शिवनिंदां विधत्ते यः स नाभाष्योऽधमाधमः

Sábese que quien se entrega a la injuria contra Śiva es asesino de sí mismo, siempre destructor de los tres mundos; es el más vil de los viles, indigno incluso de ser hablado.

Verse 41

शिवनिंदारता ये च शिवभक्तजनेष्वपि । ते यांति नरके घोरे यावच्चंद्रदिवाकरौ

Quienes se deleitan en injuriar a Śiva, e incluso a los devotos de Śiva, van a un infierno terrible mientras perduren la luna y el sol.

Verse 42

शैवाः पूज्याः प्रयत्नेन काश्या मोक्षमभीप्सुभिः । तेष्वर्चितेष्वपि शिवः प्रीतो भवत्यसंशयः

En Kāśī, quienes anhelan la liberación deben honrar con empeño a los Śaivas; pues al ser ellos venerados, el propio Śiva se complace, sin duda.

Verse 43

सर्वेषामिह पापानां प्रायश्चित्तचिकीर्षया । निःशंकैरेव वक्तव्यं प्रमाणज्ञैरिदं वचः

Para emprender la expiación de todos los pecados aquí, esta enseñanza debe ser proclamada sin vacilación por quienes conocen las autoridades válidas (pramāṇas).

Verse 44

पुरश्चरणकामश्चेद्भीतोसि यदि पापतः । मन्यसे यदि नः सत्यं वाक्यशास्त्रप्रमाणतः

Si deseas realizar el puraścaraṇa, si temes a causa del pecado, y si aceptas nuestras palabras como verdaderas por la autoridad de la śāstra y del testimonio—

Verse 45

ततः सर्वं परित्यज्य कृत्वा मनसि निश्चयम् । आनंदकाननं याहि यत्र विश्वेश्वरः स्वयम्

Entonces, abandonándolo todo y afirmando en tu corazón una resolución firme, ve a Ānandakānana, donde mora el propio Viśveśvara.

Verse 46

यत्र क्षेत्रप्रविष्टानां नराणां निश्चितात्मनाम् । न बाधतेऽघनिचयः प्राप्येत च परोवृषः

En ese campo sagrado, para los hombres que han entrado con firme determinación, el cúmulo de pecados no los aflige, y se alcanza al Toro supremo, Śiva.

Verse 47

तत्राद्यापि महातीर्थं त्रिस्रोतस्यतिनिर्मले । पुण्ये पिलिपिलानाम्नि त्रिसरित्परिसेविते

Aún hoy, allí existe un gran tīrtha, sumamente puro, del Trisrotas —la confluencia de tres corrientes—, en el lugar santo llamado Pilipilā, servido y santificado por tres ríos.

Verse 48

त्रिलोचनाक्षिविक्षेप परिक्षिप्त महैनसि । स्नात्वा गृह्योक्तविधिना तर्पणीयान्प्रतर्प्य च

En ese lugar—donde el gran pecado es arrojado lejos por la sola mirada del Señor de Tres Ojos—, tras bañarse según el rito enseñado en los Gṛhya, ofrézcase también tarpaṇa a quienes deben ser satisfechos (manes y deidades).

Verse 49

दत्त्वा देयं यथाशक्ति वित्तशाठ्यविवर्जितः । दृष्ट्वा त्रिविष्टपं लिंगं समभ्यर्च्यातिभक्तितः

Habiendo dado lo que debe darse según la propia capacidad, libre de mezquindad en la riqueza, y tras contemplar el Liṅga celestial, adóresele con intensa devoción.

Verse 50

गंधाद्यैर्विविधैर्माल्यैः पंचामृतपुरःसरैः । धूपैर्दीपैः सनैवेद्यैर्वासोभिर्बहुभूषणैः

Con fragancias y otras ofrendas, con variadas guirnaldas, precedidas por el pañcāmṛta; con inciensos y lámparas, junto con ofrendas de alimento; con vestiduras y muchos ornamentos—

Verse 51

पूजोपकरणैर्द्रव्यैर्घंटादर्पणचामरैः । चित्रध्वजपताकाभिर्नृत्यवाद्यसुगायनैः

Con los materiales e instrumentos del culto—campanas, espejos y abanicos de cola (cāmara); con estandartes y banderas de vivos colores; con danza, música instrumental y canto melodioso—

Verse 52

जपैः प्रदक्षिणाभिश्च नमस्कारैर्मुदायुतैः । परिचारकसंतोषैः कृत्वेति परिपूजनम्

Con japa (recitación de mantras), con pradakṣiṇā (circunvalaciones), con postraciones gozosas, y complaciendo a los servidores (mediante servicio y dádivas apropiadas)—así se completa la adoración plena.

Verse 53

ब्राह्मणान्वाचयेत्पश्चान्निष्पापोहमिति ब्रुवन् । एवं कुर्वन्नरः प्राज्ञो निरेना जायते क्षणात्

Después, debe hacer que los brāhmaṇas reciten (los textos sagrados y bendiciones), diciendo: «Estoy libre de pecado». Obrando así, el hombre sabio queda al instante libre de deuda y obligación.

Verse 54

ततः पंचनदे स्नात्वा मणिकर्णी ह्रदे ततः । ततो विश्वेशमभ्यर्च्य प्राप्नोति सुकृतं महत्

Luego, tras bañarse en Pañcanada y después en el lago Maṇikarṇī, y adorando a Viśveśa, se alcanza un gran tesoro de mérito.

Verse 55

प्रायश्चित्तमिदं प्रोक्तं महापापविशोधनम् । नास्तिके न प्रवक्तव्यं काशीमाहात्म्य निंदके

Esta expiación ha sido enseñada como purificadora de grandes pecados. No debe exponerse a un ateo, ni a quien denigra el Māhātmya, la gloria de Kāśī.

Verse 57

क्षमां प्रदक्षिणीकृन्य यत्फलं सम्यगाप्यते । प्रदोषे तत्फलं काश्यां सप्तकृत्वस्त्रिलोचने

Cualquier fruto que se obtiene rectamente al realizar la ‘Kṣamā-pradakṣiṇā’—la circunvalación pidiendo perdón—ese mismo fruto se alcanza en Kāśī, en Trilocana, al hacerla siete veces en pradoṣa, el sagrado crepúsculo vespertino.

Verse 58

भुजंगमेखलं लिंगं काश्यां दृष्ट्वा त्रिविष्टपम् । जन्मांतरेपि मुक्तः स्यादन्यत्र मरणे सति

Habiendo contemplado en Kāśī aquel Liṅga ceñido por serpientes—Triviṣṭapa—uno queda liberado incluso en un nacimiento posterior, aun si la muerte ocurriera en otro lugar.

Verse 59

अन्यत्र सर्वलिंगेषु पुण्यकालो विशिष्यते । त्रिविष्टपे पुण्यकालः सदा रात्रिदिवं नृणाम्

En otros lugares, entre todos los Liṅgas, el tiempo meritorio se considera especial sólo en ciertos momentos; pero en Triviṣṭapa, para los hombres, el tiempo meritorio es siempre, de noche y de día.

Verse 60

लिंगान्योंकारमुख्यानि सर्वपापप्रकृंत्यलम् । परं त्रैलोचनी शक्तिः काचिदन्यैव पार्वति

Hay otros Liṅgas—siendo Oṃkāra el principal—plenamente capaces de cortar todos los pecados; sin embargo, oh Pārvatī, el poder supremo de la Trailocanī (Trilocana) es, en verdad, algo distinto.

Verse 61

यतः सर्वेषु लिंगेषु लिंगमेतदनुत्तमम् । तत्कारणं शृण्व पर्णे कर्णे कुरु वदाम्यहम्

Porque, entre todos los Liṅgas, este Liṅga es insuperable; escucha su razón, oh Pārvatī: acerca tu oído, pues voy a explicarlo.

Verse 62

पुरा मे योगयुक्तस्य लिंगमेतद्भुवस्तलात् । उद्भिद्य सप्तपातालं निरगात्पुरतो महत्

Antaño, cuando yo estaba absorto en el yoga, este gran Liṅga brotó de la faz de la tierra, atravesó los siete Pātālas y apareció ante mí.

Verse 63

अस्मिंल्लिगे पुरा गौरि सुगुप्तं तिष्ठता मया । तुभ्यं नेत्रत्रयं दत्तं निरैक्षिष्ठास्तथोत्तमम्

Antaño, oh Gaurī, mientras yo permanecía oculto dentro de este Liṅga, te concedí los tres ojos; y entonces contemplaste aquella visión suprema.

Verse 65

त्रिलोचनस्य ये भक्तास्तेपि सर्वे त्रिलोचनाः । मम पारिषदास्ते तु जीवन्मुक्ताऽस्त एव हि

Quienes son devotos de Trilocana—en verdad, todos ellos se vuelven ‘de tres ojos’; son mis asistentes, y ciertamente son jīvanmuktas, liberados aun en vida.

Verse 66

त्रिलोचनस्य लिंगस्य महिमानं न कश्चन । सम्यग्वेत्ति महेशानि मयैव परिगोपितम्

Nadie conoce plenamente la grandeza del Liṅga de Trilocana, oh Maheśānī; sólo yo lo he mantenido velado.

Verse 67

शुक्लराधतृतीयायां स्नात्वा पैलिपिले ह्रदे । उपोषणपरा भक्त्या रात्रौ जागरणान्विताः

En la tercera tithi de la quincena luminosa, tras bañarse en el lago Pailipila, con devoción y observando ayuno, deben velar durante la noche.

Verse 68

त्रिलोचनं पूजयित्वा प्रातः स्नात्वापि तत्र वै । पुनर्लिंगं समभ्यर्च्य दत्त्वा धर्मघटानपि

Habiendo adorado a Trilocana y habiéndose bañado allí de nuevo al amanecer, debe una vez más venerar debidamente el Liṅga y también ofrecer dharma-ghaṭas (vasijas dadas en caridad).

Verse 69

सान्नान्सदक्षिणान्देवि पितॄनुद्दिश्य हर्षिताः । विधाय पारणं पश्चाच्छिवभक्तजनैः सह

Oh Diosa, ofreciendo gozosos comida cocida y dones (dakṣiṇā) en nombre de los Pitṛs, después concluyen debidamente la observancia con el pāraṇa, la ruptura del ayuno, junto con la comunidad de devotos de Śiva.

Verse 70

विसृज्य पार्थिवं देहं तेन पुण्येन नोदिताः । भवंति देवि नियतं गणा मम पुरोगमाः

Al abandonar el cuerpo terrenal, impulsados por ese mérito, oh Diosa, ciertamente se convierten en mis gaṇas, mis asistentes, marchando delante de mí.

Verse 71

तावद्धमंति संसारे देवा मर्त्या महोरगाः । गौरि यावन्न पश्यंति काश्यां लिंगं त्रिलोचनम्

Tanto tiempo vagan y se afanan en el saṃsāra dioses, mortales y grandes serpientes, oh Gaurī, hasta que contemplan en Kāśī el Liṅga del Señor de los Tres Ojos, Trilocana.

Verse 72

सकृत्त्रिविष्टपं दृष्ट्वा स्नात्वा पैलिपिले ह्रदे । न जातुः मातुस्तनपो जायते जंतुरत्र हि

Habiendo contemplado una vez Triviṣṭapa y habiéndose bañado en el lago Pailipila, un ser aquí jamás vuelve a nacer como quien ha de mamar el pecho materno.

Verse 73

प्रतिमासं सदाष्टम्यां चतुर्दश्यां च भामिनि । आयांति सर्वतीर्थानि द्रष्टुं देवं त्रिविष्टपम्

Cada mes, en el octavo y en el decimocuarto día lunar, oh hermosa, acuden todos los tīrthas para contemplar al dios Triviṣṭapa.

Verse 74

त्रिविष्टपाद्दक्षिणतः स्नातः पैलिपिलेंऽभसि । तत्र संध्यामुपास्यैकां राजसूयफलं लभेत्

Al sur de Triviṣṭapa, tras bañarse en las aguas de Pailipila y adorar allí una sola Sandhyā, se obtiene el fruto del sacrificio Rājasūya.

Verse 75

पादोदकाख्यस्तत्रैव कूपः पापविनाशकः । प्राश्य तस्योदकं मर्त्यो न मर्त्यो जायते पुनः

Allí mismo hay un pozo llamado Pādodaka, destructor de pecados. Quien sorbe su agua, siendo mortal, no vuelve a nacer como mortal.

Verse 76

तस्य लिंगस्य पार्श्वे तु संति लिंगान्यनेकशः । कैवल्यदानि तान्यत्र दर्शनात्स्पर्शनादपि

Junto a ese liṅga hay muchos otros liṅgas. Aquí otorgan kaivalya, incluso con solo verlos, e incluso con tocarlos.

Verse 77

तत्र शांतनवं लिंगं गंगातीरे प्रतिष्ठितम् । तद्दृष्ट्वा शांतिमाप्नोति नरः संसारतापितः

Allí está el Śāṃtanava Liṅga, establecido en la ribera del Gaṅgā. Al verlo, el hombre abrasado por el saṃsāra alcanza la paz.

Verse 78

तद्दक्षिणे महालिंगं मुने भीष्मेश संज्ञितम् । कलिः कालश्च कामश्च बाधंते न तदीक्षणात्

Al sur de ello, oh sabio, se halla un gran liṅga llamado Bhīṣmeśa. Con sólo contemplarlo, Kali, el Tiempo y el Deseo no afligen a nadie.

Verse 79

तत्प्रतीच्यां महालिंगं द्रोणेश इति कीर्तितम् । यल्लिंगपूजनाद्द्रोणो ज्योतीरूपं पुनर्दधौ

Al occidente se alza un gran Liṅga celebrado como Droṇeśa. Al adorar ese Liṅga, Droṇa recobró de nuevo su forma radiante, hecha de luz.

Verse 80

अश्वत्थामेश्वरं लिंगं तदग्रे चातिपुण्यदम् । यदर्चनवशाद्द्रौणिर्न बिभेत्यपि कालतः

Frente a él está el Liṅga llamado Aśvatthāmeśvara, que concede méritos en extremo. Por la fuerza de su culto, el hijo de Droṇa, Aśvatthāman, no teme ni siquiera al Tiempo (la Muerte).

Verse 81

द्रोणेशाद्वायु दिग्भागे वालखिल्येश्वरं परम् । तल्लिंगं श्रद्धया दृष्ट्वा सर्वक्रतुफलं लभेत्

Desde Droṇeśa, en el cuadrante de Vāyu, está el supremo Liṅga llamado Vālakhilyeśvara. Quien contempla ese Liṅga con fe obtiene el fruto de todos los sacrificios.

Verse 82

तद्वामे लिंगमालोक्य वाल्मीकेश्वरसंज्ञितम् । तस्य संदर्शनादेव विशोको जायते नरः

A su izquierda, al contemplar el Liṅga llamado Vālmīkeśvara, por su sola visión el hombre queda libre de aflicción.

Verse 83

अन्यच्चात्रैव यद्वृत्तं तद्ब्रवीमि घटोद्भव । त्रिविष्टपस्य माहात्म्यं देव्यै देवेन भाषितम्

Y ahora, oh Ghaṭodbhava, te relataré otro suceso ocurrido aquí mismo: la grandeza de Triviṣṭapa, tal como el Dios la declaró a la Diosa.