तपःक्रोधसमुत्थाभ्यां काशीविरहजन्मना । प्रलयानलवत्तीव्रं ज्वलंतं त्रिभिरग्निभिः
tapaḥkrodhasamutthābhyāṃ kāśīvirahajanmanā | pralayānalavattīvraṃ jvalaṃtaṃ tribhiragnibhiḥ
Ardiendo con fiereza como el fuego de la disolución—encendido por la ascesis y la ira, y nacido de la separación de Kāśī—se abrasaba con tres fuegos.
Skanda (deduced: Kāśīkhaṇḍa narration typically Skanda to Agastya)
Longing for Kāśī and the Lord can become an intense inner purification, transforming emotion into spiritual force.
Kāśī (Vārāṇasī) is explicitly invoked as so sacred that separation from it is depicted as spiritually burning.
No direct ritual is stated; the verse emphasizes bhāva (inner disposition) and tapas linked to Kāśī’s sanctity.