जपहोमैः स्तोत्रपाठैः शिवनामोच्चभाषणैः । रासक्रीडादिसंयुक्तैश्चलनैः सप्रदक्षिणैः
japahomaiḥ stotrapāṭhaiḥ śivanāmoccabhāṣaṇaiḥ | rāsakrīḍādisaṃyuktaiścalanaiḥ sapradakṣiṇaiḥ
Con japa y ofrendas al fuego, con recitación de himnos, con la sonora proclamación de los Nombres de Śiva, y con movimientos unidos a la danza y al juego sagrados—realizándolos junto con la pradakṣiṇā, la circunvalación—(adoraron en Kāśī).
Skanda (deduced; Kāśīkhaṇḍa commonly Skanda → Agastya)
Tirtha: Kāśī (Avimukta)
Type: kshetra
Listener: Śaunaka and the Naimiṣāraṇya sages (typical frame)
Scene: Devotees in Kāśī perform a composite rite: some chant Śiva-nāma loudly, others recite stotras, a homa fire glows, and a circle of worshippers moves in pradakṣiṇā with rhythmic steps like sacred dance.
Kāśī-worship is portrayed as wholehearted devotion—voice, body, and mind united through japa, hymn-recitation, and circumambulation of Śiva.
The broader setting is Kāśī (Vārāṇasī), where devotion to Śiva is celebrated as supremely meritorious.
Japa, homa, stotra-pāṭha, loud nāma-ucchāraṇa (name-chanting), and pradakṣiṇā (circumambulation), even accompanied by devotional dance-like movement.