तं भार्गवं प्राप्य गणाधिराजो मुखाग्निना शस्त्रशतानि दग्ध्वा । आयात्प्रवृद्धेऽसुरदेवयुद्धे भवस्य पार्श्वे व्यथितारिसैन्यः
taṃ bhārgavaṃ prāpya gaṇādhirājo mukhāgninā śastraśatāni dagdhvā | āyātpravṛddhe'suradevayuddhe bhavasya pārśve vyathitārisainyaḥ
Al alcanzar a aquel Bhārgava (Śukra), el señor de las gaṇas de Śiva quemó con el fuego de su boca cientos de armas; y, al recrudecer la guerra entre asuras y devas, acudió al lado de Bhava, tras afligir al ejército enemigo.
Skanda (deduced: Kāśīkhaṇḍa discourse, typically Skanda → Agastya)
Śiva’s protection operates through his attendants: divine order neutralizes hostile ‘weapons’ and restores balance in cosmic conflict.
This is within Kāśīkhaṇḍa’s Kāśī-centered narration; no particular tīrtha is singled out in this verse.
None.